نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: افغانستان و کمونیسم
رهبران کمونیست در افغانستان
حفیظالله امین
قتل امین
در ایام پایانی حکومت امین، شوروی به این باور رسیده بود که باید امین از قدرت بر کنار شود؛ زیرا با وجود امین مهار نمودن قیام و خیزشهای مردمی ناممکن بود و از طرف دیگر باوجود امین ممکن بود افغانستان به پایگاه جدید نظامی آمریکا مبدل شود؛ بنابراین شوروی کمونیست مصمم شد تا به افغانستان نیروی نظامی و تجهیزات نظامی بفرستد و افغانستان را اشغال نموده، امین را از قدرت کنار بکشد و ببرک کارمل را جایگزین نماید. سرانجام در 6 جدی سال 1358، هواپیماهای نظامی شوروی یکی پس از دیگری در فرودگاهای نظامی افغانستان به زمین نشست. در همین تاریخ، همین روز تمام اعضای دفتر سیاسی، در اقامتگاه امین در «تپه تاجبیگ» مهمان وی بودند که همهی آنها به شمول امین توسط آشپز وی که شخص روسی بود، مسموم شدند. امین پس از مسمومیت توسط نظامیان روسی، در پیش چشم خانوادهاش کشته شد (حقشناس، 1363: 399-400).
همسر امین جزئیات کشته شدن وی را چنین شرح داده است: «تا وقتی که مهمات داشتیم، هیچ کس نتوانست وارد کاخ شود. عده زیادی از مهاجمین کشته شدند. ما نمیدانستیم که روسها هستند. وقتی مهمات ما تمام شد، آنها داخل کاخ شدند. در حالی که آنها عکس امین را به دست داشتند، به سوی دخترم «غوتی» رفتند. غوتی به آنها گفت چرا شلیک میکنید، امین صاحب این جاست. گفتند که امین کجاست؟ در این حال متوجه شدند که امین آنجا نشسته است، بر او شلیک کردند». سپس جسد امین را در گورستان نزدیک کاخ بدون هیچ لوح یا نشانهی به زیر کردند و خانوادهاش را به زندان پلچرخی انتقال دادند. در آن شب صدای غرورآمیز ببرک کارمل از رادیو پخش شد که خبر «سقوط مرگبار و واژگون شدن رژیم فاشیستی امین، این جاسوس سفاک امپریالیسم و دیکتاتور جبار و عوامفریب» را به مردم افغانستان تبریک گفت (همان، 401).