رد پای کمونیزم

نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: گوشه‌ای از جنایات اتحاد اسلامی به رهبری سیاف
عبدالرب رسول سیاف دارای دیدگاه‌های اسلام‌گرایانه متمایل به گرایش سلفی است، او پشتیبانی مالی زیادی را از مخالفان رژیم کابل در زمان تجاوز شوروی به‌ویژه از سوی آی‌اس‌آی و عربستان سعودی دریافت کرد. نیروهای سیاف پس از سرنگونی جمهوری دموکراتیک افغانستان وارد کابل شده و در جریان جنگ داخلی افغانستان، درگیری‌های خونینی با حزب وحدت اسلامی افغانستان و دیگر گروه‌های شیعه که به میخکوبی به سر مردم بی‌دفاع، قتل‌عام هم‌وطنان هزاره، تجاوز به نوامیس مردم و… انجامید. از فرمایشات استاد سیاف به افراد شرورشان است: سربریده سخن ندارد، هزارة ﺧﻮﺏ هزارة ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. سیاف بعد از پیروزی 8 ثور در پی حمایت از جناح پیروز و تأمین منافع مادی خود بوده، از تمام جنایات شورای نظار پشتیبانی نمود. بعد از تجاوز امریکا یکی از پشتیبانان بزرگ حامد کرزی و دولت جمهوری، به دلیل غصب زمین و جمع‌آوری پول بود. عفو بین‌الملل او را به جنایت‌های جنگی در سال ۱۹۹۲ پس از فروپاشی دولت کمونیستی، متهم نموده است. طبق این گزارش‌ها نیروهای سیاف به مناطق شیعه مردم هزاره شهر کابل حمله کرده و همچنین نقش بسزایی در جنگ افشار داشته‌اند؛ بنابراین گزارش، نیروهای سیاف به کشتار، تجاوز و آتش‌زدن خانه‌های غیرنظامیان در افشار دست زدند. سیاف در جریان درگیری‌های کابل و مقاومت در برابر امارت اسلامی، همواره از هم‌پیمانان کلیدی برهان‌الدین ربانی و احمدشاه مسعود بوده است. او پس از سرنگونی امارت اسلامی افغانستان، به جمع مخالفان آنان در اتحاد شمال پیوست.