ترتیبکننده: کرار
فصل هفتم
نابسامانی ایمان و اخلاق
جهان اسلام را وقتی فساد فرا گرفت که این افراد و این سلوک و رویۀ برخاسته از مدرسۀ محمد صلیالله علیه و سلم از بین رفـت، مـا اکنـون بـه شـدت بـه چنـین سـلوک و رویـهای نیازمندیم، این هم تنها از شما امید مـیرود، شـما جوانـان بـا ایمـان و صـادقی کـه خویشتن را به سختی و زندگی ساده عادت میدهیـد، یکـی از امـراض امـت عـرب همـین خوشـگذرانی و تبـذیر و عادتهـای نارواسـت، بـه طـوری کـه هـیچ کـدام نمیتوانند بدون ماشین و خانۀ بزرگ و حقوق کلان زندگی کنند، این امراض امت ما را به خاک سیاه نشانده است، این درد بیدرمان روم و ایران قدیم بـود، آنهـا رفـاه و خوشگذرانی را از حد به در برده بودند، به طوری که وقتـی مسـلمانان بـه «مـدائن» هجوم بردند و آن را فتح کردند «یزدگرد» از آنجا گریخت در حالی که هـزار آشـپز و هزار نفر مربی باز و صقر به همراه داشت با این حال میگوید وضعیت من قابل ترحم است، چون فقط اینها را توانستهام با خود بیاورم! رفاهطلبی آنها به ایـن حـد رسیده بود و بدین جهت تمدنشان آنچنان فظیع از هم پاشیده شد، اگر کسی کلاهی را که قیمتش حـدود ٥٠ هـزار (درهـم) بـود، بـر سـر مینهـاد، مسـخره میشـد، و کمربندهایی به کمر میبستند که قیمت آنهـا ٣٠ تـا ٥٠ هـزار درهـم و مرصـع بـه جواهر و یاقوت بودند. بله!، همین خوشگذرانی و رفاهطلبی بود که آنها را در میـان گرفت و باعث شد دولت و شرف و مجد و زندگی خود را از دست بدهند.