برگرفته از کتاب “نبی رحمت”

ترتیب‌کننده: کرار

بعد از بعثت
گفتگوی بین عتبه و حضرت رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم
وقتی قریش دیدند که یاران پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و سلم روز بروز در حال افزایش هستند. عتبه بن ربیعه از قریش اجازه گرفت تا خدمت رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم رفته با او مذاکره نماید و به او پیشنهاداتی ارائه دهد. شاید رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم بعضی از خواسته‌هایش را مطرح کند و قریش آن را برآورده سازند؛ بدین ترتیب پیامبر اسلام از آن‌ها دست بکشد؛ بلاخره قریش به عتبه بن ربیعه اجازه داده، او را نماینده خود قرار دادند. عتبه نزد رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم حاضر شده چنین گفت: برادرزاده عزیز! شما می‌دانید که نزد ما دارای چه موقعیتی هستید، شما آیین جدیدی برای قومت آورده اید، که با آن میان جمعیت آنان تفرقه انداخته اید؛ افکار و عقایدشان را به باد انتقاد می‌گیرید، خدایان آن‌ها را بد می‌گویید. نیاکان گذشته را گمراه و کافر قرار می‌دهید، اینک از شما خواهش می‌کنم که به پیشنهادهای من گوش دهید، شاید بعضی از آن‌ها مورد قبول تان واقع شود. حضرت رسول الله صلی‌الله علیه و سلم فرمود: بفرمایید بگویید، ای ابو الولید من گوش می‌کنم. عتبه گفت: برادرزاده عزیز! اگر هدف شما از این برنامه مال و ثروت است، ما برای شما مال جمع می‌کنیم تا شما ثروتمندترین ما قرار بگیرید. اگر هدف شما رسیدن به سرداری است پس شما را سردار خود قرار می‌دهیم و متعهد می‌شویم که هیچ تصمیمی بدون شما نخواهیم گرفت، چنانچه منظورتان حکومت است ما شما را به عنوان حاکم و پادشاه خود قبول می‌کنیم و اگر بیماری روانی و جن دارید و از این بابت ناراحت هستید، ما برایتان معالجی می‌آوریم و برای بهبودی‌تان مال خرج می‌کنیم تا این که بهبود یابید.