نویسنده: رحمتالله فیضان
معمولاً تمامی نظامها با سه نوع دشمن مواجه هستند که عبارتاند از دشمنان خارجی، دشمنان داخلی، و دشمنانی در لباس دوست.
دشمنان خارجی کسانی هستند که خارج از کشور قرار دارند و بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم علیه نظام یا کشور توطئه میکنند. آنها تلاش میکنند ثبات نظام را از بین ببرند و از طریق جنگ، تحریمها یا فشارهای سیاسی اهداف خود را دنبال کنند. حضور دشمنان خارجی اغلب به دلیل روابط بینالمللی، رقابتهای منطقهای، یا اختلافات ایدئولوژیک است.
در گام دوم، دشمنان داخلی قرار دارند؛ این دسته شامل کسانی میشوند که در داخل کشور هستند و آشکارا با نظام مخالفت میکنند. این افراد ممکن است بهصورت گروههای مسلح، خرابکاران، یا افرادی ظاهر شوند که مشروعیت دولت را خدشهدار میکنند. دشمنان داخلی اغلب به دلایل نارضایتی، مشکلات اقتصادی، یا مخالفتهای سیاسی شکل میگیرند.
در گام سوم، مضرترین دشمنان نظام کسانی هستند که در داخل نظام بهصورت عملی در پستها و مسئولیتهای دولتی فعالیت میکنند. این افراد به ظاهر از نظام حمایت میکنند و خود را همدل و همراه نظام معرفی مینمایند، اما در واقع علیه نظام کار میکنند؛ این دسته از دشمنان افراد شایسته و متخصص داخل نظام را از طرق مختلف تخریب میکنند، برای نظام مشکل ایجاد میکنند و برنامههای محرمانه نظام را با دشمنان خارجی یا داخلی به اشتراک میگذارند.
این افراد اغلب بهمنظور افزایش قدرت شخصی، منافع اقتصادی خود، یا در ازای معاملات با دشمنان خارجی دست به این کارها میزنند این نوع دشمنان بسیار خطرناک هستند، زیرا نظام را از درون دچار التهاب و ضعف میکنند و اعتماد عمومی را از بین میبرند.