نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل سوم: اوضاع افغانستان در عصر کمونیسم
وضعیت اقتصادی و اجتماعی
دورهی نجیب (1365-1371)
ادامه
با وجود تمام تلاشهای مکارانه و مردمفریبی که دولت کمونیستی در زمینهی اقتصاد کشور، جهت برآورده ساختن اهداف سیاسی خویش انجام داد، بازهم میتوان با جرئت ادعا کرد که پس از کودتای ثور 1357 و توسعهی جنگهای خانمانسوز و شاخ به شاخ شدن دو ابرقدرت جهان (روسیه و آمریکا)، جامعه افغانستان چنان تحت فشار این جنگها و برخوردها قرار گرفت که شیرازهی اقتصادی و اجتماعی جامعه از هم پاشید تأسیسات، زیربنا و امکانات اقتصادی کشور بهکلی نابود شد؛ اژدهای جنگ همه چیز را به کام مرگبار خود کشید. بحران اقتصادی و اجتماعی سراسر جامعهی افغانستان را فراگرفت. خودکفایی طبیعی و عنعنوی جامعه در فراشد زمان رنگ باخت و در مقابل وابستگی کشور به کمکهای نظامی و غیرنظامی دو ابرقدرت جهان، به گونهی سرسامآوری افزایش یافت. ادعاهای امنیت و مصونیت اقتصادی و اجتماعی همانند دودی بود که به دستان بیمهر باد به هوا رفت. فرجام تمام پروسههای مخرب و ویرانگر، جز پایهگذاری و تسلط مکانیزم جنگی در کشور چیز دیگری نبود. این مکانیزم نابودگر، طی جنگهای طولانیمدت، مشکلات و بحرانهای فراوان اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، روانی، حقوقی، مدنی و… در کشور ایجاد کرد. هدف از ارسال کمکهای تسلیحاتی و غیر تسلیحاتی کمونیستها، رشد و انکشاف جامعه و زندگی اجتماعی مردم نبود، بلکه آتشزدن بنیان زندگی و روابط پر عاطفهی مردم این سرزمین بود که خاکستر آن تاکنون در افغانستان باقی است.