نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: وطنفروشان قرن بیستم
دشمنان ما همیشه برای اغراض خائنانه خود اگر در میدان جنگ گرم شکست میخورند روی به جنگ تبلیغاتی و فکری میآورند و از طرق مختلف به تخریب دولت، ملت، فرهنگ اسلامی و افغانی ما میپردازند. در عرصه جنگ تبلیغاتی نیز وطنفروشان تحصیل کرده در داخل و خارج کشور دائم به نفع دشمن و تخریب ملت خود قلم فرسایی میکنند. این وطنفروشان تحصیل کرده اکثرا فارغالتحصیل از کشورهای غربیاند و خود را وامدار آنان میدانند و دائم در پی ترویج فرهنگ غرب و اثبات برتری آن بر فرهنگ اسلامی و ملی خود هستند و از لحاظ فکری تلاش میکنند تا زمینه نفوذ غرب در افغانستان را مساعد نمایند. عموم ملت مسلمان افغانستان در طول زمان اشغال نیروهای خارجی، از حضور آنان و دستنشاندگانشان بهشدت ناراضی بودند و از ستمی که از جانب نیروهای بیگانه متوجهشان بود و از فساد گستردهای که در ادارات دولتی بود، به طور دوامدار در رنج بودند و کوشش میکردند تا نفرت خود را با شکایت از وضع موجود ابراز نمایند و راهی برای رفع آن معضل پیدا کنند. تنها تربیتشدگان و ریزهخواران دسترخوان غرب بودند که از حضور آنان منفعت مادی داشتند، از اشغال، جنگ و خونریزی راضی بودند. این وطنفروشان منفعت طلب که نه میتوان بر آنها نام افغان و مسلمان را گذاشت، عاشق به بیگانهپرستی، ظلم و ستم به ملت خویش بودند. بیگانهپرستان با شعارهای دروغین آزادی و دموکراسی به ترویج فحشا در رسانهها و ادارات دولتی میپرداختند. اکثریت رسانهها که با پروژههای غربی جریان پیدا میکرد، مربوط همین وطنفروشان بود و دائم برنامههای ضد اسلامی و فرهنگ ملی افغانستان را به نشر میرساند. تبلیغات شوم همین رسانهها بود که تعدادی از مزدوران و فریب خوردگان را در زمان شکست متجاوزین، به فرار گروهی تشویق نموده که تعدادی خود را به بالهای طیارات نظامی دشمن آویزان کرده قصد فرار از این وطن را داشتند.
طرح ناکام تجزیه افغانستان
