نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: سقوط مجدد
ملت آگاه
در طول تاریخ آگاهی و بیداری، در زندگی بشر نقش اساسی و حیاتی داشته و دارد. ملتهای آگاه و بیدار همیشه به مدارج عالی زندگی و توسعه رسیدهاند. آرامش، سعادت، رفاه، رشد، توسعه، قدرت و… همه محصول آگهی و بیداری است. کشورهایی مرفه «جهان اول» امروزی که تمام مشکلات ملتهایشان حداکثر مرفوع است، همه از برکت علم، دانش و آگاهی بروز شده بوده و با نور این آگاهی به کهکشانها صعود کرده اند. ملتهای آگاه امروزی، در تلاش برای رشد تمدن و تکنولوژی خود در صدد فتح بازارهای جهان هستند. این کشورها فضای عاری از جنگ و خشونت را برای ملتهای خودساختهاند که مردمشان در این فضای امن، همه در پی رشد روزافزون کشور خود هستند. ملتهای آگاه و بیدار، کسانی را بر سرنوشت خود مسلط میسازند و امور کشور را به دستشان میسپارند که برنامهای برای توسعه و رشد عالی داشته باشند و منافع مادی و معنوی کشورشان را بر تمام منافع شخصی، حزبی و گروهی خود ترجیح دهند. ملت افغانستان که درگذشته از سطح بالای آگاهی بیبهره بودند، همواره اقتدا به رهبران مزدوری میکردند که وطن را به انگلیس، شوروی، امریکا و کشورها همسایه میفروختند. طی پنجاه سال اخیر اکثر رهبران افغانستان غالبا،ً منافع شخصی، سمتی، منطقهای، زبانی و حزبیشان را بر منافع اسلامی و ملی ترجیح دادند و با گرفتن حمایت و انعام ناچیز از اشغالگران و همسایگان، ملت و کشور خود را به بهایی اندکی فروختند. خصوصاً در بیست سال پسین، ملت ما شاهد حضور 140000 نیروی اشغالگر امریکا و ناتو در افغانستان بودند و به اثر ناآگاهی، مردم در صندوق کسانی رأی خویش را ریختند که مستقیم مزدور تربیتشده غرب بودند و در معاملات ننگین با روسها و امریکاییها نقش بارز و کلیدی داشتند و یا بعد از جهاد، علیه قشون سرخ شوروی و حکومت کمونیستی، جنگهای تنظیمی، گروهی، قومی و مذهبی را به راه انداختند و تمام دستاوردهای جهاد را برباد دادند. ملت ما دیگر تجربه کافی در زمینه شناخت این افراد دارند و میدانند که چگونه این خائنین از احساسات پاک مردم به بهانههای مختلف استفاده میکنند.
رد پای کمونیزم
