تالیف: عمروخالد
ترتیبکننده: عاطف
موضوع: اخلاص یعنی چه؟
اخلاص بدین معناست که هدف از همهی گفتار، کردار و زندگی تو فقط و فقط کسب رضایت و خشنودی الله باشد.
مفهوم اخلاص آن است که از سخنان، شغل، زندگی، مرگ، آرامش، صحبت، حرکت، پنهان، پیدا و همهی کردارت تنها یک مقصود داشته باشی و آن رضایت پروردگار متعال است، به همین خاطر مسألهی بسیار مهم و سختی است.
دربارهی یکی از معانی اخلاص چنین گفته اند: اخلاص یعنی یکتا شمردن پروردگار در نیت و همهی رفتارها. یگانه شمردن الله در نیت تمام کارها. بنابراین هدف و نیت هر عملت فقط باید خشنودی خدا باشد، این معنی کلمهی اخلاص است.
گفته اند اخلاص آن است که دیدن مخلوقات را از یاد ببری و فقط آفریدگار را ببینی پس ممکن است با وجود گریه کردن میان هزاران نفر، مخلص باشی چرا؟ زیرا تو آنان را نمیبینی چون اخلاص و بیآلایشی مانع دیدن مخلوقات میشود چرا که تو فقط خداوند متعال را میبینی، پس هنگام صدقه دادن در برابر مردم یا نماز خواندن با خشوع و خضوع مشکلی نداری زیرا فقط خداوند را میبینی هم چنین اعمالت. پس گفته اند اخلاص یعنی شاهد نگرفتن کسی بر کسی را. جز الله بر عملت شاهد نگیری چون تو احتیاج نداری که کسی بر این که نماز خواندی و گریه کردی گواهی دهد، یا نیازی نیست که بر شش بار حج کردنت شهادت دهد و یا بر این که تو در راه خدا حرکت میکنی و یا باحجاب شدهای زیرا خداوند تو را کافی است
وَكَفَى بِاللهِ شَهِيدًا ﴾ [الفتح/ ٢٨)
کافی است که خداوند گواه باشد. به همین خاطر اخلاص یکی از کارهای دل است حتی در رأس کارهای قلبی قرار دارد و هیچ عملی بدون آن تکمیل نمیگردد زیرا اساس پذیرش اعمال به این عبادت قلبی بستگی دارد و به منزلهی رازی است که فقط خداوند متعال از آن مطلع میباشد. اگر خواستیم بار دیگر اخلاص را بشناسیم معنای اخلاص آن است که تنها انگیزهی تو از انجام کارها در جهان هستی، رضایت پروردگار باشد.