تالیف: سید ابوالحسن ندوی
امور مذهبی یهود
یهودیها خود را دانشمندان ادیان و آگاهان به شریعت معرفی میکردند، آنها مدرسههایی داشتند که در آن مسایل دینی و احکام شرعی و تاریخ گذشتهگان و انبیا را میخواندند و به دیگران آموزش میدادند.
این مدرسهها را به نام مدارس نامگذاری میکردند و چنین اماکن مخصوصی را برای اقامه عبادت و شعایر دین اختصاص داده بودند، آنها در این اماکن برای مشورت و تبادل رأی درباره امور دین و دنیا دور هم جمع میشدند. یهودیها دارای قوانین و برنامههای خاصی بودند که بعضی را از کتب مذهبی خود گرفته بودند و پارهای دیگر توسط علما و کاهنان آنها اختراع شده بود، آنها اعیاد مخصوصی نیز داشتند و در روزهای بخصوصی روزه میگرفتند.
چنین معلوم میشود که با گذشت زمان ارتباط یهود با تعالیم اصلی دینشان ضعیف شده بود، طوری که با همسایههای عرب خود بجز در مواردی چند در عقیده و توحید و تشخیص حلال و حرام تفاوت چندانی نداشتند.
وقتی اسلام توحید ناب و خالص را توسط قرآن عرضه کرد این تفاوت جزئی که میان عربها و یهود بود از بین رفت.
نبی رحمت
