تالیف: سید ابوالحسن ندوی
معاملات اقتصادی
ادامه
طبیعی است که اینگونه معاملات رهنی و خصوصاً رهن گذاشتن فرزندان و زنان باعث بروز کینهتوزی، منافرت و بدبینی میشد، خصوصاً برای عربها که نسبت به زنان سخت دارای غیرت بودند و زیر بار ننگ و عار نمیرفتند.
یهودیها به دلیل رشد اقتصادیشان در «مدینه» و اطراف، از نظر مالی دارای نفوذ زیادی بودند و کلاً بر بازارها فرمانروایی داشتند و بهخاطر منفعت و مصلحت خود از احتکار اموال دریغ نمیکردند. اینجا بود که عموم مردم به دلیل خودخواهی و رباخواریشان از آنها اظهار تنفر مینمودند و از روشهای نادرست ثروتاندوزیشان بیزار بودند. در نتیجه، سیاستهای توسعهطلبانه یهود بود که ارتباط آنان با عربها بسیار بد شده بود.
دی لیکی الاری (Delayalenry) در کتاب خود «عربها قبل از محمد» مینویسد: روابط میان اعراب «مدینه» و یهودیهای استعمارگر در قرن هفتم میلادی رو به تیرگی رفته بود، زیرا یهودیها مناطق کشاورزی خود را تا چراگاههای عربها توسعه داده بودند. ارتباط یهود با «أوس» و «خزرج» ساکنان مدینه بر اساس منافع شخصی و مادی بود. یهودیها هرگاه تشخیص میدادند که جنگ و درگیری میان «أوس» و «خزرج» به نفع آنهاست، از افروختن آتش جنگ دریغ نمیکردند، چنانکه در بسیاری از جنگهای طاقتفرسا همین نقش را بازی میکردند.
هدفشان فقط این بود که بر «مدینه» سلطه مالی داشته باشند. گفتگوی یهودیها با «أوس» و «خزرج» در مورد این که یک پیامبر آمدنی است، سبب شد که «أوس» و «خزرج» اسلام را بپذیرند.
نبی رحمت
