نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: اشتراکات تمدنی
ادامه
اکثر مورخین ایرانی معتقدند که افغانستان از ایران جدا شده و تمام افتخارات آن را مربوط خود میدانند، در حالی که این قضیه برعکس بوده و ایران بخشی از خاک افغانستان در زمان طاهریان، صفاریان، سامانیان، غزنویان، غوریان، طاهریان آل کرت، هوتکیان و درانیان بوده است. تنها در زمان حکومت صفوی قسمتی از افغانستان تحت حاکمیت صفوی قرار داشته و در برههای از زمان قاجارها با استفاده از شرایط بد داخلی چشم طمع به هرات دوختند و برای تصرف آن به افغانستان یورش بردند که بعد از تلاشی نافرجام شکست خوردند.
حسب ادعای ایرانیان، اگر هرات و هراتیان ایرانی میبودند، برای متجاوزین قاجاری فرش سرخ هموار میکردند و با دستههای گل از آنان پذیرایی میکردند. این مردم با مقاومت جانانه از شهر خود در برابر بیگانگان قاجاری دفاع کرده و با شجاعت، تمام شهر خود را از این هجوم خارجی به کرات و مرات نجات دادند. برای این مردم، بین متجاوز ایرانی و انگلیسی هیچ تفاوتی نبود. هراتیان برای دفاع از میهن خود در مقابل انگلیس در جنگ میوند، وطندوستی و شهامت خود را به جهانیان به اثبات رساندند.
محض تکلم به زبان دری به معنی ایرانی بودن یا وابستگی به ایران نیست. این ملت با تمام مصیبتهای وارد شده در طی سالهای جنگ داخلی و تجاوزات مکرر بیرونی، با تمام وجود به نام کشور و وجبوجب خاک کشور خود افتخار میکنند و به هیچ خارجیای اعتماد و اطمینان ندارند.
سایه همسایه
