نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: اشتراکات تمدنی
ادامه
این رفتار خودخواهانه باعث نفرت بیشتر از ایران شده ایران را از ملتهای همسایهاش جدا میکند. در این شکی نیست که کشور همسایه ما ایران دارای تمدنی باستانی هست و گاهی بعضی کشورهای همسایه جزو قلمرو حاکمیت آن کشور بوده؛ اما این وضعیت برای تمام این کشورها اتفاق افتاده که ایران بخشی از قلمرو آنان محسوب میشده است. تا حال هیچ کشوری چنین ادعایی تا جایی مانند ایرانیان مطرح نکرده که چون در زمان فلان حاکمیت ایران بخشی از خاک ما بوده تمام داشتههای آن تا ابد مربوط ماست. این ادعا متکبرانه، عامل تفرقه و اختلاف بین کشورهای همسایه شده و آنان را از هم دور میسازد.
عادات مشترک
در دو کشور همسایه به دلایل مختلف از قبیل رفتوآمدها، مهاجرت یا حتی اشتراکات مذهبی و قومی میتواند عاداتی مشترک مثبت و منفی زیادی را در دو طرف مرز به وجود بیاورد. مردم ما برای گویش نسبی مشترکی که با ایران دارند اغلب به ایران سفر میکنند علاوه بر مسافرتهای دائمی، اکثریت مهاجرین از زمان جنگهای شوروی به بعد در ایران و پاکستان ساکن هستند و به کشور خود عزیمت و مراجعت میکنند. این روابط باعث انتقال عادات زیادی از دو کشور به یکدیگر شده است. در شهرهای مرزی؛ مانند هرات، فراه و نیمروز بیشتر این عادات به چشم میخورد در کابل و مزار شریف نیز مردم شیعه هزاره انتقالدهنده عادات ایران به این شهرها هستند.