تالیف: سید ابوالحسن ندوی
آغاز دشمنیهای یهود
ادامه:
یهودیها به مخالفت با اسلام و فاصلهگرفتن از آن اکتفا نکردند، بلکه دشمنیشان بهجایی رسید که بتپرستان و مشرکین را بر مسلمانان ترجیح دادند. با آنکه در عقیدهی توحید و عبادت خدای یگانه با مسلمانان همسو بودند، عقل و انصاف اقتضا میکرد که اگر از یهودیان خواسته میشد میان دین اسلام و آیین بتپرستی قضاوت کنند، با وجود اختلافاتی که با مسلمانان داشتند، به برتری اسلام بر بتپرستی گواهی دهند.
اما دشمنی با اسلام چنان در دل آنها ریشه دوانده بود که اجازهی چنین قضاوتی را به آنان نداد. حتی روایت شده است که وقتی دانشمندان یهود به ملاقات سرداران مکه رفتند، مشرکان از آنان پرسیدند:
«یا معشرَ الیهود! إنّکم أهلُ الکتابِ الأوّل، والعِلمُ بما أصبحْنا نختلفُ فیه نحنُ ومحمّد، أفَدینُنا خیرٌ أم دینُه؟»
(ای گروه یهود! شما نخستین اهل کتاب هستید و آگاهید از آنچه میان ما و محمد اختلاف افتاده است. به نظر شما، دین ما بهتر است یا دین او؟)
آنان پاسخ دادند: «بل دینُکم خیرٌ من دینه، و أنتم أولى بالحقّ.»
(بلکه دین شما از دین او بهتر است و شما به حق سزاوارترید.)
دانشمند یهودی، دکتر اسرائیل ولفنسون، این ماجرا را چنین تحلیل کرده است:
آنچه واقعاً یهود را سزاوار سرزنش میگرداند و هر فرد مؤمن به خدای یکتا ــ چه مسلمان و چه یهودی ــ را متألم میسازد، همان گفتوگویی است که میان چند تن از یهود و مشرکان قریش انجام شد؛ جاییکه یهودیان آیین شرکآلود قریش را بر دین اسلام برتر دانستند.
نبی رحمت