نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: تقویم مشترک
ادامه:
در یونان باستان، آناکسیماندر، فیلسوف قرن ششم ق.م یونان، تقویم خورشیدی را به شکل پیشرفتهتری ارائه کرده بود. پس از فتوحات اسکندر مقدونی، استفاده از تقویم خورشیدی در قرن سوم ق.م در تمدن یونان و روم باستان گسترش چشمگیری پیدا نمود. البته تقویمهای بشری در هر فرهنگ و مدنیتی، مبدأ و آغازی دارد و این سرآغاز، بر اساس مهمترین حادثهٔ تاریخیای تعیین میگردید که برای مردم یا صاحبان قدرت در آن تمدن، اهمیت داشته باشد.
بهطور مثال، کنیشکا، شاهنشاه مقتدر کوشانی برخاسته از افغانستان کنونی، چنانکه در کتیبهٔ معروف رباطک درج است، سال اول پادشاهیاش را بهنام «سالِ قولِ آریا» اعلان نموده است.
رومیها آغاز سال مسیحی را بر اساس عنعنات پیشین خود، اول جنوری تعیین نمودند؛ که در حقیقت مصادف بود با فتح مصر توسط جولیوس سزار، قیصر روم. این رویداد ارتباط چندانی با آیین مسیحیت نداشت. این تقویم بهنام تقویم جولین معروف بود و در کشورهای غربی برای چندین سده رواج داشت؛ تا اینکه در سال ۱۵۸۲ میلادی، پاپ گریگوری سیزدهم بهدلایل دینی، در این تقویم تعدیلاتی وارد کرد. این شمارش ایام که جنبهٔ دینی بیشتری داشت، بهنام تقویم گریگوری معروف گردید که مبدأ آن، میلاد حضرت عیسی بن مریم (علیهالسلام) است.
تقویم گریگوری تا امروز در سراسر کشورهای غربی معمول است و بهنام تقویم میلادی یا تقویم عیسوی یاد میگردد. (نوید، ۱۴۰۰)
سایه همسایه
