تالیف: عبدالهادی مجاهد
دیموکراسی کفر است یا اسلام
پلورالیزم دینی
اگرچه در دموکراسی دین در امور جامعه و دولت نقشی ندارد، اما اینکه دین و معنویت یک ضرورت فطری انسانهاست، و این خالیگاه فطری را در وجود انسان هیچ چیزی دیگری پر نمیکند. پس به همین اساس دموکراسی نیز به انسان اجازه میدهد تا در زندگی شخصی خود در محدودهٔ عقیده و عبادت متدیّن باشد و احزاب دینی نیز میتوانند در همین محدوده فعالیت نمایند، مشروط بر اینکه دموکراسی را در امور سیاسی و اجتماعی بپذیرند. به همین اساس هر فرد و جهت در هر جا حق پخش و نشر عقیدهٔ خود را دارد. مثلاً اگر تبلیغیهای مسلمان در هر جا حق تبلیغ محاسن اسلام را دارند، هکذا به پیروان هر دین و مذهب دیگری نیز باید این حق حاصل باشد که در جوامع اسلامی آزادانه مسلمانان را به کفر دعوت نمایند و هیچ فرد و جهتی جلو آنها را نگیرد، و اگر جلو فعالیت آنها گرفته شود، حکومتهای دموکراتیک جهان باید بر ضد آنها وارد عمل شوند که کفار را در کشورهای اسلامی از دعوت به کفر منع مینمایند.
در جنگ فکری با غرب
