تالیف: وهبه زحیلی
موضوع: فعالیتها و مسئولیتهای خانوادگی
لباس و آراستگی
در ارتباط با لباس و آراستگی اموری مستحب و بری مباح و برخی هم حرام میباشند. آراستگی و وسایل زینتی همه آن حالتی و چیزهایی است که سبب زیبایی و برازندگی میشوند و شامل زیباییهای خدادادی و لباسها و آراستگیهای مربوط به زیورآلات و … میشود. این امور زمانی مشروع هستند که زمینه فتنه و فساد را فراهم ننمایند و سبب دلشکستگی و چشم و همچشمی نگردد و با بدنیتی و خودنمایی و تکبر همراه نباشد. زمخشری در تفسیر «الکشاف» میگوید: زینت به چیزهایی مانند: زیورآلات یا مواد آرایشی مثل حنا و سرمه گفته میشود که معمولاً زنان خود را با آنها آرایش مینمایند. و هر کدام از آنها مانند: انگشتر یا سرمه کشیدن چشم ظاهر باشد، نمایان بودن آن مانعی ندارد. اما نمایاندن زیورآلاتی مانند: دستبند، گردنبند و گوشواره که معمولاً زیر پوشش و روسری قرار دارند، به بیگانگان حرام است و تنها نمایاندن آنها به محارمی مانند: شوهر و فرزندان و بقیه اقوام محرم جایز است.
شوکانی میگوید: اصل قضیه این است که: پوشانیدن زینت و آراستگی که معمولاً هنگام خرید، فروش و حضور در دادگاه برای شهادت، نشان دادن آنها ضروری است مانعی ندارد و این امور از اصل عمومیت نهی از ابدای آنها مستثنی است. و این زمانی است که نصی در مورد جواز آنها وجود نداشته باشد که دارد و بر این اساس منظور از زینت یکی از امور سهگانه زیر است:
1- استعمال مواد آرایشی و سرمه برای زیبایی چهره.
2- به کار بردن زینتآلاتی مانند: انگشتر، دستبند، گردنبند، گوشواره و …
3- لباسها و پوششهایی که همه بدن ـ به جز دست و صورت ـ را بپوشانند.
اسلام مردان و زنان را به آراستگی، زیبایی، پاکیزگی و حفظ پوشش اسلامی و حجاب فرا می خواند. خداوند متعال فرمودهاند:
﴿قُلۡ مَنۡ حَرَّمَ زِينَةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِيٓ أَخرَجَ لِعِبَادِهِۦ وَٱلطَّيِّبَٰتِ مِنَ ٱلرِّزۡقِۚ قُلۡ هِيَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلحَيَوٰةِ ٱلدُّنيَا خَالِصَةٗ يَوۡمَ ٱلقِيَٰمَةِۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعلَمُونَ﴾ [الأعراف:32].
«(ای پیامبر) بگو: زینتهایی را که خدا برای بندگانش پدید آورده و نیز روزیهای پاکیزه را چه کسی حرام گردانیده؟ بگو: این (نعمتها) در زندگی دنیا برای کسانی است که ایمان آوردهاند و در روز قیامت خاص آنان میباشد. اینگونه آیات خود را برای گروهی که میدانند به روشنی بیان میکنیم».
فقـه خـانواده
