تالیف: عبدالهادی مجاهد
مناقشه حقوق و آزادیهای دموکراسی
حق آزادی دین و عقیده در اسلام نیز وجود دارد. ولی آن بدین معناست که پیروان ادیان دیگر بهطور جبری به قبول اسلام وادار گردانیده نمیشوند بلکه آنها تنها به اسلوب خوب به اسلام دعوت میشوند و به شیوهٔ حسنه با آنها مناقشه و مناظره صورت میگیرد. چنانچه الله متعال میفرماید: ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالحِكْمَةِ وَالمَوْعِظَةِ الحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ (سورة النحل / ۱۲۵).
ترجمه: «ای پیامبر، بهسوی راه پروردگارت با حکمت و اسلوب نیکو دعوت کن و با آنها مناقشه نما به شیوهای که بسیار خوب باشد.»
و در مورد عدم استفاده از جبر و اکراه، الله متعال میفرماید: لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ. (سورة البقره / ۲۵۶).
ترجمه: «در قبول دین اکراه نیست؛ یقیناً فرق هدایت از ضلالت نمایان گشته است.»
اسلام به نامسلمان، فضیلت و حقانیت اسلام را بیان میکند و آنها را به قبول آن تشویق و توصیه مینماید. ولی هیچگاه آنها را وادار به قبول جبری نمیکند، و کسیکه از نامسلمانان اسلام را نمیپذیرد، او را بر دین و عقیدهٔ خودش میگذارد، مشروط بر اینکه مسلمانان را به کفر دعوت ننماید و سبب فتنهٔ آنها نگردد.
در جنگ فکری با غرب
