تالیف: سید ابوالحسن ندوی
غزوهی خیبر
(سال هفتم هجرت)
ادامه:
عمرة القضاء
در سال هفتم هجرت، رسول اکرم -صلی الله علیه و سلم-به اتفاق اصحاب -رضی الله عنه-به قصد ادای عمره به «مکه» تشریف بردند. قریش حسب قرار داد (صلح) مزاحم نشدند، بلکه به درون خانههایشان رفته و درها را قفل نمودند؛ بعضیها بالای کوه قعیقعان رفتند.
رسولالله صلى الله عليه وسلم مراسم عمره را انجام داده، سه روز اقامت نمودند و سپس برگشتند. قرآن مجید در همین خصوص میفرماید:
(لَقَدْ صَدَقَ اللهُ رَسُوْلَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ انْ شَاءَ اللَّهُ آمِنِيْنَ مُحَلَّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ لا تَخَافُونَ، فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مَنْ دُوْنِ ذَلِكَ فتحاً قريباً) سوره فتح، آیه ۲۷
«خداوند خواب را راست و درست به پیامبر خود نشان داده است. به خواست خدا همهٔ شما در امن و امان و سر تراشیده و مو کوتاه کرده و بدون ترس وارد مسجد الحرام خواهید شد، ولی خداوند چیزهایی را میدانست که شما نمیدانید؛ بدین جهت فتح نزدیکی پیش آورد.»