تالیف: سید ابوالحسن ندوی
غزوه موته
سال هشتم هجرت
شکنجه و قتل سفیر مسلمانان
رسولالله صلىاللهعليهوسلم نامهای به شرحبیل بن عمرو غسانی نوشت و آن را بهدست «حارث بن عمیر ازدی» -رضی الله عنه-سپرد و او را بهسوی شرحبیل اعزام نمود. این مرد حاکم «بصری» و دستنشانده قیصر روم بود. وقتی نامه به او رسید، دستور داد دست و پای سفیر مسلمان را بسته، گردنش را بزنند.
این عمل ناجوانمردانه شرحبیل خلاف اصول انسانی بود، زیرا قتل فرستادگان و سفرا در هیچ نقطهٔ جهان مرسوم نیست، ولو اینکه طرفین با هم اختلاف داشته و مضمون پیامهایشان مورد پسند یکدیگر نباشد.
بههرحال این حادثهٔ جانگداز چنان نبود که نادیده گرفته شود، چراکه در این صورت، مصونیت جان و خون فرستادگان و سفرا بهخطر میافتاد. ضمن اینکه کشتن آنها اهانت شدیدی به نامهها و ارسالکنندگان آن تلقی میشد. بنابراین اظهار خشم بر تجاوزگر و تأدیب و تنبیه وی امری ضروری بود تا اینکه مصونیت سفرا و فرستادگان در آینده بهخطر نیفتد و چنین فاجعهای دوباره تکرار نگردد.