در هفتهها و ماههای اخیر، افغانستان شاهد یکی از بزرگترین موجهای بازگشت مهاجرین در تاریخ معاصر خود بوده است؛ بازگشتی گسترده، ناگهانی و در بسیاری موارد اجباری، که نه از سر انتخاب، بلکه در نتیجه فشارها، محدودیتها و سیاستهای سختگیرانه کشورهای میزبان بر مردم مهاجر تحمیل شده است. هزاران افغان، پس از سالها دوری از وطن، بار دیگر راه بازگشت به سرزمین خود را در پیش گرفتهاند.
این موج عظیم، بیتردید یک چالش بزرگ انسانی، اقتصادی و سیاسی است؛ اما در عین حال، آزمونی جدی برای حکومت طالبان برافغانستان بهشمار میرود. آزمونی که نشان میدهد اداره کشور در شرایط فشار و تحریم، چگونه از این بحران عبور میکند..
امارت اسلامی افغانستان از نخستین روزهای تشدید روند بازگشت مهاجرین، با رویکردی مسئولانه وارد میدان شد.
بخشی از اقداماتی است که در کوتاهترین زمان ممکن عملی گردید:
- ایجاد کمیسیون عالی رسیدگی به امور مهاجرین
- ثبت و راجستر مهاجرین بازگشتی در مرزها.
- توزیع کمکهای فوری نقدی و غذایی.
- انتقال منظم مهاجرین به ولایات اصلیشان.
- ایجاد کمپها و مراکز اسکان موقت.
- تخصیص زمین برای اسکان دایمی.
- همکاری با نهادهای کمکرسان داخلی و بینالمللی.
- تسهیل دسترسی به خدمات صحی.
- ادغام تدریجی مهاجرین در جامعه و بازار کار.
- مدیریت منظم.
همچنین امارت اسلامی پلان ساخت ۳۵ شهرک در ۲۵ ولایت افغانستان، برای اسکان مهاجرین را روی دست گرفته است.
این شهرکها برای اسکان دائمی و امن مهاجرین، تسهیل روند بازگشت مهاجرین، جلوگیری از سرگردانی و تأمین کرامت انسانی و امنیت ساخته خواهند شد.
امارت اسلامی با تأکید بر اصل «بازگشت با عزت»، تلاش میکند مهاجرین را نه بهعنوان بار، بلکه بهعنوان سرمایه انسانی کشور بپذیرد. بسیاری از این بازگشتکنندگان دارای تجربه کاری، مهارتهای فنی و ظرفیتهای اجتماعی هستند که میتوانند در بازسازی افغانستان نقش مؤثر ایفا کنند.
در نهایت، بازگشت مهاجرین یک بحران تحمیلی است، اما نحوه مدیریت آن توانسته به یک فرصت تاریخی تبدیل شود. فرصتی برای تقویت همبستگی ملی، بازسازی اجتماعی و پیشرفت کشور.
امارت اسلامی افغانستان، با وجود همه فشارها، نشان داده که آماده پذیرش این مسئولیت سنگین است و تلاش میکند وطن، بار دیگر خانه امن فرزندان خود باشد.