تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
یهود و جمعیتهای پنهانی
ادامه:
هدف دوم: تباه کردن عقاید امتها و مفاهیم و اخلاق و قوانین و دورکردن امت ها از راه خدا، تا این امتها عوامل قوت و عظمت خود را از دست بدهند و با تحقق این دو هدف است که یهودیان گمان میبرند که راه های تسلط براین امتها را برخود هموار خواهند یافت و فراموش کرده اند که خداوند آنان را احاطه کرده و پیوسته مطابق سنت دایمیاش آنان را در همان گودالهایی می اندازد که برای مردم حفر کرده اند، هر چند گمان کنند که با تدابیر و حیله هایشان و تیزهوشی رهبران شان از آن مصون اند، پس چه بسیار هم آن باعث سرازیر شدن مصیبتها و بلاهایی بر آنان شده است، زیرا کار آنان در حقیقت کار شیاطین تباهگر است و وظیفهی ملت برگزیده نیست و خداوند کار فسادکنندگان را اصلاح نمیکند و از سنتهایش در رفتار با مخلوقاتش این است که فساد کنندگان در زمین را مؤاخذه می کند و نیرنگ شان را به خودشان برمی گرداند و بلای تبهکاریشان را برخودشان فرود می آورد و با آتشی که برافروخته اند تا کسانی از بندگان خدا را به اغواگری هایشان جواب مثبت میدهند در آن بیاندازند، میسوزاند و از جمله حیله هایی که برای تجزیه امتها و تباه کردنشان به کار گرفته اند، به وجود آوردن جمعیتهای پنهان با اهداف پنهانیست و شاید مهمترین این جمعیت ها که در رأس قرار دارد جمعیت فراماسونی باشد.