تالیف: سید ابوالحسن ندوی
وفات و رحلت
موضع قاطعانه ابوبکر صدیق
حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه که خداوند متعال او را برای جانشینی نبوت و استقامت و پایمردی مهیا کرده بود. مرد مطلوب آن لحظات حساس و نگران کننده و کوه استقامت و ثابت آن هنگامه نگرانی و اضطراب ثابت شد. وقتی خبر حادثه به او رسید، مستقیماً از منزلش حرکت کرد و جلوی در مسجد فرود آمد؛ حضرت عمر رضی الله عنه داشت با مردم صحبت میکرد، ابوبکر صدیق رضی الله عنه به هیچ چیز التفات نکرد و مستقیماً به حجره عائشه رضی الله عنها رفت، چادری بر روی حضرت گذاشته شده بود، ابوبکر چهره مبارک را باز کرد و آن را بوسه زد، سپس چنین گفت:
« بابی انت و امى اما الموته التي كتب الله عليك فقد ذقتها، ثم لن تصيبك بعدها موته ابدآ» (پدرم و مادرم فدایت گردند. آن مرگی که خداوند برایت مقدر کرده بود طعم آن را چشیدی، بار دیگر مرگ هرگز به سراغت نخواهد آمد.)
بعد از آن دوباره چهره مبارک را پوشاند. سپس از حجره بیرون آمد، حضرت عمر رضی الله عنه مشغول صحبت بود، حضرت ابوبکر رضی الله عنه گفت ای عمر! آرام و ساکت باش اما عمر رضی الله عنه همچنان حرف می زد، وقتی ابوبکر صدیق دید او خاموش نمیشود، رو به مردم کرد، مردم عمر را رها کردند و به سخنان حضرت ابوبکر رضی الله عنه متوجه شدند. او نخست حمد و ستایش خدا را بیان کرد سپس فرمود:
«ايها الناس! انه من كان يعبد محمداً فان محمدا قـدمات و من كان يعبد الله فان الله حى لا يموت».
(هان ای مردم! هر کس محمد را عبادت می کرد، بدانـد کـه مـحمـد از دنیـا رحلـت کـرد، امـا هـر کسی خداوند را پرستش میکرد بداند که خداوند زنده و پایدار است و هرگز نمی میرد.)
آنگاه این آیه را تلاوت نمود :
«وَ مَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ، فَلَنْ يَضُرَ اللَّهَ شَيْئًا وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ»
(نیست محمد مگر پیامبری که پیش از وی پیامبرانی گذشته اند، آیا اگر او وفات بیابد یا کشته شود شـمـا بـه گذشته تان (حالت اولی تان) برمی گردید و هر کس برگردد بر گذشته خود پس هرگز ضرری نرساند به الله، و بزودی الله سپاس گزاران را پاداش خواهد داد).
آنهایی که نظاره گر آن موقعیت بودند می گویند :
قسم بخدا! مردم گویی اصلا فراموش کرده بودند که چنین آیه ای نازل شده است، تـا ایـن کـه ابوبکر صدیقرضی الله عنه آن را تلاوت نمود. آنگاه مردم آن را به یاد آوردند و بر زبانهایشان جاری گردید. حضرت عمر بن خطاب رضی الله عنه می گوید: قسم بخدا همینکه ابوبکر این آیه را تلاوت کرد، من بــی حـال شدم و بر زمین افتادم پاهایم یارای ایستادگی نداشتند و یقین کردم که رسول الله صلی الله علیه و سلم دنیا را وداع گفته اند.