نویسنده: نهضت
فصل دوم: حقوق بشر اسلامی
مبانی حقوق بشر اسلامی
ادامه:
جهانبینی توحیدی و حقوق بشر: در نظام حقوقی مبتنی بر جهانبینی توحیدی، خداوند به عنوان هستی محض شناخته میشود که همه کمالات را داراست و از هر نقصی مبراست. از این رو، همه دیدگاهها، شناختها و قانونگذاریها، از جمله حقوق بشر، باید بر اساس توحید و خدامحوری استوار باشند. این نگرش، حقوق بشر را در چارچوبی الهی تعریف میکند که در آن، انسان به عنوان موجودی وابسته به خدا، موظف به رعایت قوانین الهی و احترام به حقوق دیگران است.
هدفمندی جهان آفرینش:
در اسلام، جهان آفرینش دارای هدف و غایت است و انسان به عنوان بخشی از این نظام، وظایف و حقوق خاصی دارد. قرآن کریم میفرماید: «وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ» (حجر: ۸۵). و ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است، جز به حق نیافریدیم.
این آیه نشان میدهد که جهان هستی بر پایه حق و عدالت آفریده شده است و حقوق بشر نیز باید در چارچوب این نظام عادلانه تعریف شود. در اسلام، آفرینش جهان و انسان دارای هدفی مشخص است. قرآن کریم میفرماید: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» (ذاریات: ۵۶). و من جن و انس را نیافریدم جز برای اینکه مرا بپرستند. این آیه خود بیانگر این است که هدف اصلی آفرینش انسان، عبادت و بندگی خداوند است. این عبادت نه تنها شامل نماز و روزه، بلکه شامل رعایت حقوق بشر و انجام مسئولیتهای اجتماعی نیز میشود.