تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
یهود و جمعیتهای پنهانی
درجه های فراماسونری
مرتبهی اول، فراماسونری عمومی یا رمزی:
ادامه:
اعضای این مرتبه با اشاره و رمزهایی که دلالت اصلی اش را نمیدانند، مطالب همدیگر را میفهمند و تنها دلالتهای رمزی اش را که در عرف سازمان مرسوم است می دانند، همچنین آداب و رفتارهایی را انجام میدهند که بیشتر ارتباط مستقیمی با دلالتهای خاص یهودی دارد. عضو فراماسونری غیریهودی، پله های درجات فراماسونری فراگیر را که به سی وسه درجه میرسد، طی میکند و گاهی به بالاترینش می رسد، اما پس از تلاش طاقت فرسا و خود را از قید روابط دینی و اخلاقی و مالی و نژادی رها کردن. افراد دو درجهی دیگر، افراد درجه فراماسونری عمومی را عمیان (کوران) مینامند، زیرا بدون این که اهداف را بشناسند، به سازمان خدمت میکنند. پیمانی که منسوبین این مرتبه برخود لازم میدانند همان پیمان قسم است که میگویند به اندازه گیرنده و به وجود آورنده ی بزرگ جهان سوگند یاد میکنم که اسرار و نشانه ها و گفتارها و رهنمودها و عادتهای فراماسونری را فاش نکنم و برای همیشه در سینه ام پنهان نگه دارم، به اندازه گیرنده ی بزرگ جهان سوگند یاد می کنم، که به پیمان جمعیت و اسرارش نه با اشاره و نه با کلام و نه با حرکت خیانت نکنم و چیزی از آن را ننویسم و با چاپ کردن یا دفن کردن در زمین یا با تصویر منتشر نکنم و راضی هستم اگر قسم را شکستم، دو لبم با آهن داغ سوزانده شود و دو دستم قطع و گردنم شکسته و جثه ام در محفل فراماسونری آویخته شود تا دیگران آن را ببینند و از آن پند گیرند، سپس جثه ام سوزانده و خاکسترش در هوا پاشیده شود تا اثری از جنایتم باقی نماند.
بدین ترتیب، فرد فراماسونری بسیار حریص است که همه ی اسرار فراماسونری را کتمان کند؛ هر چند که مهم و خطرش بزرگ باشد.