شهید مولوی عبدالمنان محبوب
بخش دوم:
سال ۱۳۸۹ هجری شمسی، در قریه فرهاد از ولسوالی نوزاد هلمند، کودکی دیده به جهان گشود که بعدها نامش در تاریخ جهاد جاودانه شد. شهید الحاج ملا عبدالرحیم که او را با نام ملا عبدالمنان آخند میشناسند؛ نامی که یادآور بندگی و منّت خداوند بر بندگان صالحش است. از همان کودکی، عشق به علم و دین در نهادش شعلهور بود. او پای در محافل درس علما نهاد و قرآن و معارف اسلامی را فرا گرفت. رسول خدا -صلیالله علیهوسلم- میفرماید: «مَنْ سَلَکَ طَرِیقًا یَلْتَمِسُ فِیهِ عِلْمًا، سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِیقًا إِلَى الْجَنَّةِ» (رواه مسلم)؛ هر کس راهی را برای طلب علم بپیماید، خداوند به خاطر آن، راهی به سوی بهشت برای او آسان میکند. مولوی عبدالمنان این حدیث را با تمام وجود باور داشت و از کودکی طلب علم را با طلب شهادت گره زد.
زمانی که امارت اسلامی به عنوان یک تحریک اسلامی، علیه فساد و هرج و مرج در افغانستان قیام کردند، مولوی عبدالمنان که هنوز جوانی نورسیده بود، از همان ابتدا با جان و دل به این کاروان الهی پیوست. او به خوبی دریافته بود که تنها با حاکمیت شریعت الهی است که میتوان ستم را ریشهکن کرد و عدالت را برقرار ساخت. پس از فتح کابل، امانتداری و لیاقت او سبب شد تا مسئولیتهای حساسی به او سپرده شود. ابتدا مسئولیت میدان هوایی خواجه رواش کابل را بر عهده گرفت، سپس به عنوان مسئول میدان هوایی هرات منصوب شد و پس از آن، سه سال و نیم در میدان هوایی شیندند هرات خدمت کرد. در تمام این سالها، هرگز روحیه جهادی و نظامی خود را از دست نداد.
ادامه این مطلب را روزهای دوشنبه و چهار شنبه ساعت 10 صبح از صفحات اجتماعی ما دنبال کنید!