شهید امیرالمؤمنین ملا اختر محمد منصور (رحمه الله)
دریمه برخه:
د سیاست او جګړې په تلاطم کې رهبري
د ملا اختر منصور د رهبرۍ دوره که څه هم لنډه وه، خو له بنسټیزو تحولاتو ډکه وه. په داسې حال کې چې اسلامي امارت د بهرنیو لښکرو او د کابل د غربپاله حکومت پر وړاندې کلک مقاومت کاوه، هغه هڅه وکړه چې د داخلي یووالي په ساتلو سره امارت یوازې له یوې نظامي ډلې څخه یوې سیاسي او نړیوالې څېرې ته بدل کړي. د هغه په زمانه کې له سیمهییزو هېوادونو او آن له ځینو نړیوالو بنسټونو سره د اړیکو او دیپلوماسۍ لومړني غږونه واورېدل شول. خو شهید ملا منصور رحمه الله هېڅکله اصول د تاکتیک قرباني نه کړل. هغه داسې سړی و چې تر هغه وخته یې روغه جوړه منله، څو د اسلام او مجاهدینو عزت خوندي پاتې شوی وای. هغه هېڅکله د جهاد له اصولو، د افغانستان له خپلواکۍ او د الهي شریعت له پلي کېدو څخه سرغړونه ونه کړه، او همدغه ټینګښت او قاطعیت و چې ډېر دښمنان یې د هغه پر وړاندې ودرول.د اسلامي امارت د بنسټاېښودونکو غړو ترمنځ، شهید ملا اختر محمد منصور د یوه «مدبر» او «اغېزمن» شخصیت په توګه پېژندل کېده. تقوا، اخلاص، جهادي بصیرت، سیاسي درایت او په ځانګړي ډول د اداري نظم مهارت، د هغه له څرګندو ځانګړنو څخه وو. هغه داسې سړی و چې هم په سنګر کې د جګړې په ډګر کې حاضر و او هم د مدیریت د مېز تر شا، خو هېڅکله یې عزت د ګټې قرباني نه کړ.
د هېواد خپلواکي د بهرنیو اشغالګرو څخه او د شرعي نظام حاکمیت، د هغه د جهاد او مبارزې دوه اساسي موخې وې. هغه هېڅکله له دغو دوو آرمانونو څخه د ذرې په اندازه هم شاتګ ونه کړ. الله جل جلاله د داسې بندګانو په وصف کې فرمایي: «رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ» (نور، ۳۷)؛ ژباړه: داسې نارینه چې سوداګري او راکړه ورکړه یې د الله له ذکر، لمانځه او زکات څخه نه غافلوي.