شهید غلام یحیی اکبری (سیاوشانی)تقبله الله
بخش دوم
در چنین روزگاری، در سال ۱۳۸۶ هجری شمسی، در گذره هرات، قهرمانی با قامتی خمیده از سن ۵۹ سالگی اما با روحی بلند و قلبی سرشار از ایمان، در برابر نیروهای متجاوز آمریکا و ناتو قد علم کرد: شهید غلام یحیی اکبری، همان که در میان مردم به «غلام یحیی سیاوشانی» شهرت یافت. فرزند مولوی محمد اکبر، قوماندانی نامدار که از قریه سیاوشان برخاسته بود. نفرتی که از اشغالگران در دل داشت، نه از روی تعصب کور، بلکه از سر غیرت دینی و عشق به خاک و ناموس بود. او با آن موهای سفید، چنان ایستاد که گویی کوهی از ایمان در برابر سیل کفر سرافراشته است.
آنچه ایستادگی این مرد را شگفتانگیزتر میکرد، موقعیت حساس و دشوار ولسوالی گذره بود. گذره، قلب استراتژیک هرات به شمار میرفت. در اینجا، قول اردوی ۲۰۷ ظفر، میدان هوایی هرات که پایگاه اصلی نیروهای خارجی بود، و زون ۶۰۶ انصار، همه در کنار هم قرار داشتند. ایستادگی در چنین نقطهای که شاهراه هرات-قندهار نیز از آن میگذشت، کاری بود معجزه آسا. اما این موی سفید، این پیرمرد خستگیناپذیر، با چندین مجاهد اندک، خواب را بر چشمان ابرقدرتها حرام کرد. سن و سال او که برای دیگران نشانه بازنشستگی بود، برای جوانان منطقه، مشعلی شد از امید و غیرت. خداوند در قرآن میفرماید: «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ» (بقره، ۲۴۹)؛ چه بسیار گروههای کوچک که به اذن خداوند بر گروههای بزرگ پیروز شدند و خداوند با صابران است.
ادامه این مطلب را هر دوشنبه و چهار شنبه ساعت 10 صبح از صفحات اجتماعی ما دنبال کنید!