نویسنده: محبوبی
فصل نهم: اومانیزم
۲. پیشینه اومانیزم
ج. دوره رنسانس
رنسانس دورهای بود که در آن شاعران، نویسندگان، تاریخنویسان و محققانی با عنوان «اومانیستها» پدید آمدند. این اومانیستها با مطالعهی متون باستانی یونان و روم، انسان را در مرکز تفکرات خود قرار دادند. آنها به دنبال گریز از وضعیت حاکم در قرون وسطی و نفوذ کلیسا بودند و مفاهیمی مانند اختیار، آزادی بیقید و شرط، طبیعتگرایی، لذت در زندگی اخلاقی، و تساهل دینی را ستایش میکردند. این جنبش هرچند در پایان قرن شانزدهم رو به افول گذاشت، اما تأثیر عمیقی بر جریانهای فکری و فرهنگی تمدن غرب بر جای گذاشت.