تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
بررسی مختصر یهود در قرآن
ادامه:
١٦. یهود دارای یک موقعیت تاریخی هستند که خداوند آن را بر آنان مقدر کرده که یک قاعدهی کلیست و غیر از آن، نادراست. گاهی مطابق اقتضای حکمت ربانی در جامعهی بشری به این موقعیت دچار میشوند. این موقعیت تاریخی که قاعده کلیست، موقعیت ذلت و خواری و دچار شدن به خشم خدا هر جا که بروند، و هرجا که یافته شوند میباشد و این چیزیست که خداوند در قرآن اعلان نموده است. خداوند در سورهی بقره دربارهی آنان فرمود:
«وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِلَّهةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَآءو بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِئايَٰتِ اللهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعتَدُونَ»
همچنین در سوره آل عمران درباره آنان فرمود: «ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلِ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَآءو بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِئايَٰتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الأَنْبِيَآءَ بِغَيْرِ حَقٍ ذَالِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ» آل عمران: ۱۱۲
«هرکجا یافته شوند به خواری دچار شده اند – مگر آن که به پناه امان خدا و زینهار مردم [روند] ـ و به خشمی از خدا گرفتار ،آمدند و [مهر] بینوایی بر آنان زده شد. این بدان سبب بود که به آیات خدا کفر میورزیدند و پیامبران را به ناحق میکشتند و [نیز] این [عقوبت] به سزای آن بود که نافرمانی کردند و از اندازه میگذراندند.»
بنابراین، از این آیه سورهی بقره در مییابیم که ذلت بر آنها نوشته شده، و به شکلی فراگیر به خشم خدا دچار شدهاند به جز حالتهای استثنایی ویژه. اما آیهی سورهی آل عمران بیانی دیگر افزوده و استثنایی به شرح زیر قایل شده است:
الف. بيان آن است که ذلت بر آنها فرض شده هرجا که دسترسی به آنها ممکن باشد و هر کجا که یافته شوند، در همهی نقاط، بنابراین ذلت فرض شده بر آنان دامنگیرشان میشود، زیرا آنان برحسب عادات موروثی ساختار اجتماعیشان به اعمالی خودخواهانه و شرم آور و خشم آور دست میزنند، که امتها را به خشم و کینه و عصبانیت علیه خود وا میدارند، در نتیجه خوارشان میسارند.