شهید غلام یحیی اکبري (سیاوشاني) رحمه الله
اوومه برخه
د ۱۳۹۲ کال د وږي په اتمه، عبدالله اکبري له يوې سختې او ستړې کوونکې جګړهييزې عملياتو وروسته، له ۱۶ نورو مجاهدينو سره د «کورت» په سيمه کې په يوه کور کې د لنډې دمې لپاره راټول شول. خو د دښمن هوايي او ځمکني ځواکونو، چې له ۴۰۰ څخه زيات سرتېري، لسګونه ټانکونه، رنجر موټر او پرمختللې پوځي وسيلې يې لرلې، سيمه کلابنده کړې وه. هغوی د شپې له تيارې او د باد له غږ څخه په ګټې اخيستنې، د کور تر څنګ ځانونه ورسول.
خو عبدالله اکبري، چې د جهاد تجربه يې له خپل پلار څخه په ميراث وړې وه، دوه هوښيارانه جګړهييز تاکتيکونه وکارول: لومړی، مجاهدين يې په دوهکسيزو ډلو ووېشل، څو د هوايي بمباريو له خطره خوندي پاتې شي؛ او دويم، د دښمن د اټکل خلاف، د غرونو پر ځای يې د دښمن د پوځي اډو پر لور شاتګ وکړ، ځکه هغوی ګومان کاوه چې مجاهدين به غرونو ته پناه يوسي.
خو برخليک لا نورې ترخې شېبې هم په ځان کې لرلې. څه موده وروسته، ۹ تنه مجاهدين په يوه ځای کې راټول شول چې د هوايي بمبارۍ هدف وګرځېدل؛ ۷ تنه يې شهيدان شول او ۲ تنه نور ټپيان شول. دغه عمليات دومره سخت وو چې د عبدالله اکبري د شهادت خبر هم د خلکو ترمنځ خپور شو، خو هغه ژوندی پاتې شو او د خپل پلار لاره يې روانه وساتله.
د سياوشاني کورنۍ د شهادت کاروان هېڅکله ونه درېده. د ۱۳۹۴ کال د چنګاښ په ۱۵مه، د يوې له مخکې پلان شوې شپنۍ عملياتو پر مهال، حاجي وزير احمد، چې د شهيد غلام يحيی زوم او يو وتلی قوماندان و، شهيد شو. يوازې اته ورځې وروسته، د ۱۳۹۴ کال د چنګاښ په ۲۳مه، د غلام يحيی اکبري بل زوی، اسدالله، هم د شهيدانو له کاروان سره يو ځای شو.
وروسته، د ۱۳۹۶ کال د تلې په ۱۸مه، د اکبري دوه نور زامن، نجيبالله او محمد اعظم، چې تل يې بهرني ځواکونه او د هغوی متحدين د خپلو بريدونو هدف ګرځول او درنې مرګژوبلې يې ور اړولې وې، دواړه په يوه ورځ د شهادت لوړ مقام ته ورسېدل.
د مطلب دوام هره دوشنبې او چهارشنبې د سهار پر ۱۰ بجو زموږ د ټولنیزو پاڼو څخه تعقیب کړئ!