شهید غلام یحیی اکبری (سیاوشانی)تقبله الله
بخش هفتم
در هشت سنبله سال ۱۳۹۲، عبدالله اکبری پس از عملیاتی جانکاه، همراه با ۱۶ نفر از مجاهدان، در منطقه «کورت» در خانهای جهت استراحت گرد آمدند. اما نیروهای هوایی و زمینی دشمن، با تعدادی بالغ بر ۴۰۰ سرباز، دهها تانک و رنجر و انواع امکانات روز مجهز، منطقه را محاصره کرده بودند. با استفاده از تاریکی شب و صدای باد، خود را به نزدیکی خانه رساندند. اما عبدالله اکبری که تجربه جهاد را از پدر به ارث برده بود، دو تاکتیک جنگی هوشمندانه به کار گرفت: اول، تقسیم شدن به گروههای دو نفره برای در امان ماندن از بمباران هوایی و دوم، عقبنشینی به سمت پایگاههای نظامی دشمن، برخلاف تصور آنها که گمان میکردند مجاهدان به کوهستان پناه میبرند. با این حال، روزگار، تلخیهای بیشتری را نیز رقم زد. پس از مدتی، ۹ تن از مجاهدان در یک جا جمع شدند که مورد بمباران قرار گرفتند؛ ۷ تن به شهادت رسیدند و ۲ تن زخمی شدند. این عملیات آنچنان سنگین بود که آوازه شهادت خود عبدالله اکبری نیز در میان مردم پیچید؛ اما او زنده ماند تا راه پدر را ادامه دهد.
کاروان شهادت در خاندان سیاوشانی هرگز متوقف نشد. ۱۵ سرطان ۱۳۹۴، طی عملیاتی شبانه از پیش طرحریزی شده، حاجی وزیر احمد، یکی از قوماندانان برجسته و داماد شهید غلام یحیی، به شهادت رسید. تنها هشت روز بعد، در ۲۳ سرطان ۱۳۹۴، اسدالله، فرزند دیگر غلام یحیی اکبری، نیز به کاروان شهدا پیوست و در ۱۸ میزان ۱۳۹۶، دو فرزند دیگر اکبری، نجیبالله و محمد اعظم که همواره نیروهای خارجی و همپیمانانشان را هدف حملات خود قرار میدادند و تلفات سنگینی برایشان ایجاد کرده بودند، هر دو در یک روز به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.
ادامه این مطلب را هر دوشنبه و چهار شنبه ساعت 10 صبح از صفحات اجتماعی ما دنبال کنید!