نویسنده: احمدی هروی
بخش سوم:
با لحاظ قرار دادن اشارات و رهنمودهای قرآنی، پروردگار عالمیان چهار سرمایۀ بزرگ را به انسان عطاء کرده است. عقل که چراغ شناخت و معرفت است؛ فطرت که گرایش ذاتی به حق و خیر است؛ اراده و اختیار که انسان را مسئولیت پذیر میکند؛ و وحی که انسان را بسوی کمال رهنمون میسازد. در صورتی که انسان بتواند این چهار سرمایۀ بیبدیل را در پرتوی ایمان به خداوند متعال و تقوا بکار گیرد، به مرتبهی میرسد که فرشتگان الهی نیز بر آن راه نمییابند و مورد تکریم فرشتگان درگاه خداوند قرار خواهد گرفت. اما در صورتی که از انجام این امر تمرد و یا غفلت ورزد، به پایین درجه که همانا گمراهی و مادون درجه حیوانیت است، تنزل خواهد یافت.
اسلام عزیز با دید حقگرایی و نگاه جامع و متوازن توانسته انسان را موجودی دارای عقل، وجدان، اختیار و مسئولیت پذیر معرفی کند، که میتواند با ایمان به پروردگار یکتا و توانا، با کسب علم، تقوا پیشه کردن و انجام عمل صالح، به عالیترین مدارج قرب حضرت باریتعالی دست یابد. قرآن عظیم الشأن، آخرین کتاب آسمانی انسان را موجودی گرامی معرفی میکند که به وی علم عطاء گردیده است، فرشتگان به وی تعظیم نمودند و پروردگار عالمیان او را جانشین خود در زمین قرار داده است.