تألیف: علی محمد جریشه و محمد شریف الزیبق
فصل اول: مراحل جنگ فکری غرب
تبشير
زمانی که دشمنان اسلام بر این معتقد شدند تا وقتی که ایمان و عقیده در قلب مسلمانان زنده باشد هیچ راه موفقیت بالای آنان وجود ندارد، زمانی که جنگ نظامی صلیبیها با شکست ننگین مواجه شد، بعد از آن به تبشیر روی آوردند.
مبشر «زويمر» میگوید: «جزیزه عرب گهواره اسلام است، تا
فعلاً خطر جدى عليه انتشار مسیحیت است».
«ويليام جیفورد بالگراف» میگوید: زمانی که قرآن و مکه از کشورهای عربی دور شد، بعداً ممکن است که تمدن عربها را ببینیم، تمدنی که بدون دور کردن حضرت محمد صلى الله عليه وسلم و کتابش ناممکن است.
تبشیر برای دعوت مسلمانان راههای زیادی دارد که ذیلاً آن را
بیان میکنیم
– مدارس و مکاتب: ساختن مکاتب و پوهنتونهای مختلف در تمام جهان اسلامی حتی پایتخت خلافت اسلامی هم از آنها در امان نبود و این مکاتب بالای اطفال و جوانان مسلمان تاثیر کرده و بعضی عواقب داشت، اما عقاید شاگردان را محوه کرده نمیتوانستند. برای آنها این نیز کافی بود که در اذهان شاگردان شبهات و تردید ایجاد کنند و تاثیر این مراکز علمی تا هنوز نیز وجود دارد. به عنوان مثال: پوهنتون مصر، پوهنتون آمریکایی بیروت و پوهنتون آمریکایی افغانستان در جریان ۲۰ اشغال آمریکا و متحدان آمریکا.
واضح است که آمریکا به پیشرفت افغانستان چندان دلچسپی نداشت، به حدی که به آموزش نسل جدید علاقه داشت. آنان میخواستند نسلی را آموزش دهند که قومیتشان افغانی، اما عقل و مفکورهشان آمریکایی باشد، رنگ و لسانشان افغانی، اما راه و روش شان آمریکایی باشد.
غربیها خودشان نیز از این موضوع انکار نمی کنند که هدف آنان غربی ساختن و سیکولار کردن بود؛ طوری که انگلیسها در هند و مصر این کار را انجام دادند.
تربیه فکری (راههای جنگ فکری برای جهان اسلام)
