تألیف: علی محمد جریشه و محمد شریف الزیبق
فصل اول: مراحل جنگ فکری غرب
جدا کردن کشورهای پیوسته با خلافت اسلامی:
تبشیر از هر راه ممکن تخریب و ویرانی را انجام میدهد. هیچ وحشت مسیحیت غربی به وسیله حمایت نظامی و سیاسی از هیچگونه تخریب عقلی و فکری عاری نبود و هدف استفاده این دو قدرت (نظامی و فکری) آنان یکسان نبود.
دو قدرت بزرگ (انگلیس و فرانسه) با هم متفق شدند تا کشورهای اسلامی را از خلافت جدا کند. در اواسط قرن ۱۸م (۱۲۷۴ هجری قمری) انگلیس بالای هند حمله کرد و در آنجا حکومت بزرگ اسلامی مغولها (بابریان) را سقود داد، حکومتی که مؤسس آن ظهیر الدین محمد بابر بود.
فرانسه در سال ۱۲۴۶ هجری قمری (۱۸۳۰ م) در صحرای شرقی بالای الجزائر حمله کرد و انگلیس در سال ۱۳۰۰ هجری قمری (۱۸۸۲م) بالای مصر مسلمان حمله کرد. بعد از جنگ جهانی اول فرانسه بالای سوریه و لبنان حمله کرد و آنان را از خلافت اسلامی جدا کردند.
به این ترتیب، تصویر مسئله شرق را نقل نمودیم؛ زمانیکه شرق در مقابل خلافت اسلامی قد علم کرد، چطور کشورها را از خلافت اسلامی جدا کرد و بعداً خود را در مقابل یک شخص مریض به جنگ آماده کرد و پلان خود را عملی میکرد که همانا از بین بردن خلافت و وصیت یک جلسهای تبشیری آنان را عملی کرد که «درخت باید توسط شاخاش بریده شود». اما قبل از سقوط خلافت بعضی اقدامات دیگری را نیز انجام داده که جدا سازی دین از سیاست و شایع نمودن قومگرایی بود.
تربیه فکری (راههای جنگ فکری برای جهان اسلام)
