نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل سوم: عوامل روی آوردن افغان ها به مسیحیت
3- قبولی اقامت مهاجرین
ادامه
دشمنان قسم خوردهی اسلام برای فروپاشی نظام اسلام از جزئیترین فرصت در کشورهای اسلامی استقبال میکنند و همیشه بهخاطر فروپاشی خانوادهی مسلمانان، انحراف جوانان مسلمان و جلوگیری از رشد اسلام تلاش میورزند، کجا برسد به اینکه مسلمانان در کشور خودشان آمده و پناهندگی گرفته باشند که در این صورت، تحت هر شرایط ممکن مسلمانان و فرزندان آنان را از اسلام دور نگه داشته و به مسیحیت دعوت میکنند. برای اثبات این گفتهها، به ذکر سخنان «بکر» یکی از اعضای مجلس مستعمرات در هامبورگ که موقف و علاقهی خود را با تنصیر در برابر اعضای مجلس و حکومت بیان کرده، پرداخته شده است:
- حکومت وظیفه دارد تا فرزندان مسلمان در صورتی که از مدارس مسیحی فرار میکنند، در مدارس علمانی تربیت نموده، آماده بهرهبرداری نماید.
- باید دانست که ارتقای اسلام خطر بزرگی است در برابر مستعمرات ما که باید با کمال بیداری متوجه جنبشهای اسلامی باشیم.
- امور دینی باید تحت توجه عمیق قرار داده شود.
- کسانی که زمام امور مستعمرات را به دست دارند، مسئولاند با کمال دقت از توسعه اسلام جلوگیری کنند و برای نشر نصرانیت سعی به خرج دهند و از انجمنهای تنصیری و اعضای آن بهصورت کامل استفاده نمایند.
- ما باید بکوشیم در جاهایی که تا هنوز دین اسلام نرسیده است، اولتر نصرانیت را در آنجا پیاده کنیم (اکرامی، بیتا: 163-164).
پر واضح است که آغوش گشادهی اروپا به روی پناهجویان مسلمان افغان بیدلیل نبوده است، بلکه آغوش گشادهی اروپا، درهای باز کلیسا را به دنبال داشته است و کشورهاي مهاجرپذير بهویژه آلمان، فرانسه، اتریش، سوئد، نروژ و…، تدابير ريشهاي و درازمدتي براي هضم انبوه مهمانان جديد در سيستم عقيدتي، ايدئولوژيک و فرهنگي جامعه ميزبان روي دست گرفتهاند. باید اذعان نمود که مهاجرت افغانها در بیست سال جمهوریت اگر چه در جهت دستیابی به امنیت و فرار از فقر و ناامنی بود، اما سرانجام مهاجرت جوانان افغان به کام مسیحیت ختم شده است. در عصر حاضر، دنیای غرب با کمک شیطنتهای رسانههای قدرتمند خود، پروژهی مسیحیسازی جوانان مسلمان را بهشدت دنبال میکند.