تالیف: سید ابوالحسن ندوی
بازگشت مسلمین به سوی مرکزشان
وقتی مسلمانان از حال رسول اکرم صلیالله علیه و سلم با خبر شدند و او را یافتند با اتفاق آن حضرت به سوی وادی حرکت کردند. ناگاه چشم ابی ابن خلف به رسول الله صلیالله علیه و سلم افتاد و گفت: «ای محمد لا نجوت ان نجوت» یا محمد! من نجات نمی یابم اگر شما نجات بیابی) حضرت رسول اکرم صلیالله علیه و سلم نیزهای از یک صحابی گرفت و به سوی او رفت و ضربهای به گردنش زد که بر اثر آن ابی بن خلف از اسب فرو افتاد و چند بار بر زمین غلتید و مرد. حضرت علی (رضیالله عنه) زره چوبی خود را پر از آب کرد و با آن خونهای چهره رسول اکرم صلیالله علیه و سلم را پاک نمود؛ حضرت «فاطمه» (رضیالله عنها) دید که آب جریان خون را قطع نمیکند تکهای از حصیر را سوزانید و خاکسترش را بر روی زخم گذاشت، بدین طریق خون متوقف گردید.
حضرت عایشه صدیقه (رضیالله عنها) بنت ابوبکر صدیق رضیالله عنه و «ام سلیم» (رضیالله عنها) مرتباً مشکهای پر از آب را بدوش میکشیدند و به مردم آب میدادند. «ام سلیط» نیز مشکها را برای آنها پر آب میکرد.
هند بنت عتبه و زنانی که همراه وی بودند به مثله کردن اجساد مسلمین پرداختند، آنها گوشها و بینیهای مسلمانان را میبریدند.
نبی رحمت
