تالیف: عبدالهادی مجاهد
پوهنتون مسیحی کابل
پس منظر تاریخی
ادامه:
امریکا مبلغین مسیحی را وظیفه داد تا در کشورهای اسلامی که تا آن زمان تحت استعمار اروپایی ها قرار داشتند از طریق تأسیس مکاتب و پوهنتون ها یک نسل نوینی را تربیه کنند که افرادش تنها به نام مسلمان باشند. و در واقعیت هیچ همدردی با اسلام و مسلمانان نداشته باشند. دین، فکر، اخلاق، فرهنگ و شیوه زندگی شان آمریکایی باشد، تا افراد همین نسل نوین بعد از فراغت شان، امور کشور ها را بدست بگیرند و این بار مستعمره نگهداشتن کشورهای اسلامی از طریق Westernization (غربی سازی ) آنها دوام یابد.
کلیسا در کشورهای اسلامی به ایجاد ادارات و مراکز تعلیمی اقدام کرد که در حقیقت برای تحقق اهداف جنگهای استعماری صلیبی به مثابه یک جبهه جنگ بودند؛ اما در ظاهر شعارهای (تعلیم) ، (انسانیت ) و ( ترحم ) را بلند میکردند.
لطفى ليفونيان منصر ارمنی الاصل میگوید: ( زمانیکه کشورهای اروپایی در جنگهای صلیبی شکست خوردند، خواستند برضد مسلمانان جنگ دیگری را از طریق تعلیم و تبلیغ راه اندازی کنند و این بار کلیساها مبلغین مسیحی، مکاتب، پوهنتون ها و شفاخانه ها را به کار گماشتند و هزارها تن از مبلغین مسیحی را در جهان اسلام پراگنده نمودند ).
این استراتیژی امریکا بسیار مؤثر واقع شد. زیرا این بار نه تنها مردم در کشورهای اسلامی از آنها نفرت نمیکردند، بلکه مردم فرزندان خود را با قبول مصارف مالی گزاف در اختیار آنها به منظور آموزش و تعلیم گذاشتند و آینده نسل جدید را خود به تبشیریهای مسیحی (تبلیغی های مسیحی ) سپردند.