نویسنده: محبوبی
فصل دهم: نظام اسلامی
پیشینه اسلام
د. دوران معاصر
نظام اسلامی بعد خلافت امویان و عباسیان، در طی قرن‌ها، تحولات عمیقی را تجربه کرده است که در این جا مجال پرداختن به آنها نیست. امروزه کشورهای بسیاری‌اند که تلاش می‌کنند تا نظام اسلامی را بر اساس نیازهای جامعه مدرن پیادهسازی کنند و از نظام اسلامی تفاسیری خاصی را ارائه دهند. در این دوره از نظام مبتنی بر ولایت فقیه شیعی ایران گرفته تا نظام مبتنی بر قوانین شریعت اسلامی سلفی عربستان سعودی و نظام ترکیبی اسلام و سکولاریزم ترکیه، که هر کدام در جهت پیادهسازی نظام اسلامی در کشورهایشان تلاش کردهاند. اما اینکه واقعاً این کشورها به دنبال پیادهسازی نظام اسلامی‌اند بحثی است که نیاز به بررسی جداگانه دارد.
در این دوره نظام امارت اسلامی افغانستان به‌عنوان یکی از تلاش‌های معاصر برای پیادهسازی نظام اسلامی مبتنی بر کتاب خدا و سنت رسول اکرم (صلی الله علیه و سلم) و روش و منش امام ابوحنیفه، نیز مورد توجه است.
طالبان در دهه ۱۹۹۰، با الهام از فقه حنفی و اصول شریعت اسلامی، امارت اسلامی را تأسیس کردند. این نظام اسلامی در دوره اول حکومت خود 90 درصد از خاک کشور تسلط داشتند (سعید، 1402: 45). در این دوره تعین قانون الهی( شریعت ) به‌عنوان معتبرترین مرجع به حساب می‌آمد(همان، 54). در دوره جدید بعد از سال‌ها مجاهدت و مبارزه در مقابل اشغالگران خارجی و حامیان آنها، نظام اسلامی دوباره در این سرزمین حاکم شد. این نظام اسلامی بسیار تلاش می‌کند تا قوانین اسلامی را که برگرفته از قرآن و سنت و سیره پیامبر اکرم(صلی الله علیه و سلم) با محوریت مذهب حنفی در ابعاد اعتقادی، عبادی، اخلاقی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و غیره اجرا کند. تا بتواند به‌عنوان یک کشور قدرتمند و مبتنی بر توحید و عدل، براساس دستورات الهی حکومت کند.