سه سال قبل در چنین روزهایی خبر فتح ولایات یکی پیدیگری بهگوش میرسید و چنان رعب و وحشتی الله متعال در دل سربازان و مسئولین نظام فاسد جمهوریت انداخته بود که دست از پا نمیشناختند و همچون فردی راهگمکرده این سو و آن سوء میرفتند.
مقامات اداره کابل بهزعم اینکه شاید بتوانند مقابل رشادتهای سربازان اسلام ایستادگی نمایند و از فروپاشی دولت فاسدشان جلوگیری نمایند، شکستهای ننگینشان را عقبنشینی تاتیکی معرفی نموده و سرانجام با همین تاکتیک نیز گلیمشان از افغانستان برچیدهشد.
درآن روزها تمامی اجیران غرب اعم از لندغران و رهبران خودخوانده سیاسی، با وجود تمام خوشخدمتی هایی که برای بادارانشان انجام داده بودند و پا بهپای اشغالگران از هیچگونه ظلم و جنایتی علیه ملت افغانستان دریغ نورزیده بودند، با آنهم در ساعت فرار تنها ماندند و بادارانشان آنها را همچون مهرههای سوخته رها نمودند.
فتح افغانستان نهتنها باعث نجات ملت رنجدیده افغانستان از چنگال اشغال شد بلکه همچون سدمحکمی نیز در مقابل زورگویان و جنگسالاران خودفروخته قرار گرفت.
مردم افغانستان در اینسهسال پیشرفت کشورشان را در راستای اقتصاد، امنیت و بازسازی و خدمتگذاری راستین مسئولین امارتاسلامی را باچشم سر دیدند و بعد از سالها جنگ و ناامنی از ثمرات جهاد و برپائی نظاماسلامی بهرهمند شدند.
اکنون درحالی بهپیشواز سومین سالگرد فتح میرویم که صلح و امینت سرتاسری در سایه قوانین شریعت محمدی در گوشهگوشه کشورمان برقرار شده است و للهالحمد دیگر خبری از گروههای شر و فساد وبادارانشان نیست.