نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: تبشیر مسیحیت در عصر جمهوریت
ابزار تبشیر (تنصیر)
8- وعدههای خیالی
در عصر اشغال بیستساله افغانستان، دعوتگران مسیحی با سوءاستفاده از وضعیت نابسامان کشور، با وعدههای رنگارنگ و خیالی، تلاش میکردند جوانان کشور به سمت و سوی گمراهی سوق بدهند. حركت تبشيري مسيحي با اصول و ارزشهاي انساني كه آدميزاده را در پذيرش دينش آزاد ميگذارد و هيچگونه اكراه و جبر براي تحميل عقيده بالاي انسان را بر نميتابد، كاملاً مغايرت دارد. پروژهی تبشير یا مسيحيسازی بر خلاف ظاهر آرام و ساكتي كه به خود گرفته است، هم اكنون در دنيا با حمايت گسترده و پلان شدهی اقتصادي و سياسي و حتي نظامي غرب به پيش رانده ميشود و براي آن راهکارهای دقيق و مطالعه شده روي دست كشيشها و سياستمداران غربي قرار دارد. تبشیریهای مسیحی با تکیه بر پشتوانهی سیاسی، اقتصادی و حتی نظامی، همواره در یک دست انجیل ترجمه شده به زبان دری و پشتو و در دست دیگر پول و وعدهی بورسیههای تحصیلی، اقامت در اروپا و آمریکا و… دارند که به این شیوه سعی میکنند قشر فقیر و بیسواد کشور را فریب بدهند و حتی در بیشتر مواقع یکی از پیش شرطهای گرفتن پناهندگی کشورهای اروپایی، داشتن سابقه در آیین مسیحیت تعیین میکردند؛ یعنی تمام فعالیتهای جهان مسیحیت بهنوعی به تبلیغ آیین مسیحیت مربوط است و مسلمانان را به گمراهی و پذیرفتن آیین مسیحیت دعوت میکند. تنصیریها از هیچ منفذی دریغ نمیکنند؛ چنانکه دانسته بودند که وعدهی اسکان و اقامت در اروپا و آمریکا میتواند در اندیشه و تفکر کسانی که مایل به زندگی در غرب هستند، تزلزل ایجاد نماید، همواره این پیشنهاد ورد زبان آنان بوده و برای جوانان کشور و کسانی که مایل به زندگی در غرب بودند، پیشنهاد میکردند.
ترویج گمراهی
