نویسنده: نهضت
فصل اول: حقوق بشر غربی
۲. پیشینه حقوق بشر
ادامه
و. حقوق بشر در قرن بیستم: پس از دو جنگ جهانی، ضرورت حمایت بینالمللی از حقوق بشر بیش از پیش احساس شد. منشور سازمان ملل متحد در (۱۹۴۵) و اعلامیه جهانی حقوق بشر در (۱۹۴۸) به عنوان مهمترین اسناد بینالمللی در زمینه حقوق بشر، بر کرامت انسانی و برابری همه افراد تأکید کردند (عبدالحسینی، ۱۳۹۴: ۲۷). اعلامیه جهانی حقوق بشر برای نخستین بار حقوقی را برای انسانها، فارغ از نژاد، جنسیت، مذهب و ملیت، به رسمیت شناخت و فصل جدیدی در تاریخ حقوق بشر غرب گشود. حتی برخی معتقدند که اعلامیه جهانی حقوق بشر جامعترین و کاملترین سندی است که تا کنون در زمینه حقوق بشر و آزادیهای اساسی افراد و مردم تنظیم شده است. این اعلامیه در حقیقت چکیده مجموعه اعلامیههایی است که از قرنها قبل برای حفظ حقوق بشر و تأمین سعادت بشر بیان و نشر گردیده است، در واقع نتیجه کوششهایی است که در طی قرون متمادی از سوی فیلسوفان و انساندوستان مطرح شده است. اما این نظر که این اعلامیه تمام جانب حقوق بشر را در بردارد مورد انتقاد است که در بحث نقد حقوق بشر مطرح میشود.
پیشینه حقوق بشر در غرب نشان میدهد که این مفهوم ریشه در تحولات تاریخی، فلسفی و اجتماعی دارد. از دموکراسی یونان باستان تا اعلامیه جهانی حقوق بشر، حقوق بشر بهتدریج به عنوان مجموعهای از حقوق ذاتی و غیرقابل سلب برای همه انسانها شناخته شده است. با این حال، چالشهای جهانیسازی حقوق بشر و تفاوتهای فرهنگی و دینی همچنان پابرجاست.
حقوق بشر غربی (نقدی بر مبانی و عملکرد)
