نبی رحمت

تالیف: سید ابوالحسن ندوی
آغاز دشمنی‌های یهود
سبب دوم، همان عقاید باطل، اخلاق پست و عادات بد یهود بود که قرآن مجید آن را مورد نکوهش قرار داده و پرده از تاریخ گذشته‌شان برداشته است. قرآن بیان می‌کند که یهودیان همیشه با انبیای الهی و دعوت‌هایشان مبارزه کرده و آنها را به قتل می‌رساندند. آنها دروغ بر خداوند می‌بستند، نسبت به مال و ثروت حریص بودند، از رباخواری با وجود نهی الهی دریغ نمی‌کردند، از خوردن حرام و مال مردم هیچ باکی نداشتند و تورات را تحریف کرده بودند. همچنین، آنها نسبت به زندگی دنیا سخت دل بسته بودند و غیره.
اگر به جای رسول اکرم (صلی‌الله علیه و سلم)، یک رهبر سیاسی می‌بود، از وضعیت پیچیده‌ای که بر «مدینه» حاکم بود حساب می‌برد و اگر با آنها از در تملق و چاپلوسی و دوستی وارد می‌شد، حداقل از برانگیختن خشم و دشمنی آنان پرهیز می‌کرد. اما آن حضرت (صلی‌الله علیه و سلم) پیامبری بود که به تبلیغ رسالت و اظهار حق و تمایز آن از باطل و عدم سازش با فساد و گمراهی مأموریت داشت و مکلف بود که همه گروه‌ها و ملت‌ها را، که یهود و نصارا نیز جز آن بودند، به اسلام دعوت نماید، هرچند این دعوت ممکن بود گران تمام شود و با مشکلاتی همراه باشد.
آری، همین است روش پیامبرانه که تمام پیامبران گذشته نیز طبق همین روش عمل می‌کردند. همین است شیوه درست و همین است تفاوت اصلی میان خط سیاست و نبوت. رهبران سیاسی و ملی ممکن است در برخی مواقع حق را فدای مصلحت زمان و مکان کنند، اما پیامبران الهی همیشه دین حق را اظهار می‌سازند، حتی اگر این کار همراه با سختی و خطر باشد.
این طرز عمل رسول اکرم (صلی‌الله علیه و سلم) با یهود، بر عقاید، اخلاق و زندگی یهود ضربه زد و آنها را علیه اسلام و مسلمین تحریک نمود. در اینجا بود که یهود موضع خود در قبال اسلام را تغییر دادند و دشمنی و مخالفت سری و علنی را با اسلام آغاز کردند و وارد میدان مبارزه گردیدند.