نویسنده: محبوبی
فصل سوم: سکولاریسم
- انواع سکولاریسم
ادامه:
ج. سکولاریسم فرهنگی
در این نوع سکولاریسم، دین و مذهب بهعنوان یکی از عوامل فرهنگی جامعه در نظر گرفته میشود و در برابر سایر عوامل فرهنگی مانند ادبیات، هنر، فلسفه و غیره قرار میگیرد. در این رویکرد، مذهب یک ابزار اجتماعی است که به منظور تقویت و حفظ همبستگی و تعامل اجتماعی مورد استفاده قرار میگیرد. سکولاریسم فرهنگی بر جدایی دین از فرهنگ و امور اجتماعی تأکید دارد. در این رویکرد، دین بهعنوان یک امر شخصی و فردی شناخته میشود و از تأثیرگذاری بر فرهنگ عمومی، ارزشهای اجتماعی، و سیاستهای فرهنگی کنار گذاشته میشود. برخلاف سکولاریسم سیاسی که بر جدایی دین از سیاست و حکومت تمرکز دارد، سکولاریسم فرهنگی بیشتر به تأثیرات دین بر حوزههای اجتماعی و فرهنگی میپردازد. در سکولاریسم فرهنگی، فرهنگ عمومی (مانند هنر، ادبیات، آموزش، و رسانه) از آموزههای مذهبی مستقل است. ارزشها و هنجارهای اجتماعی بر اساس اصول انسانی، علمی، و عقلانی شکل میگیرند، نه اعتقادات مذهبی.
سکولاریسم فرهنگی به آزادی عقیده و مذهب احترام میگذارد، اما از تبدیل شدن یک دین یا ایدئولوژی خاص به فرهنگ غالب جامعه جلوگیری میکند و بهجای نگاه مذهبی، بیشتر دیدگاههای انسانمحور و جهانی در فرهنگ و قوانین اجتماعی را در اولویت میداند. در سکولاریسم فرهنگی، آموزش عمومی مبتنی بر علم و منطق است و از القای عقاید مذهبی در مکاتب جلوگیری میشود.
البته برای سکولاریسم انواع دیگری از قبیل سکولاریسم اجتماعی، سکولاریسم آتهئیستی، سکولاریسم فلسفی، سکولاریسم تاریخی، سکولاریسم حقوقی و غیره نیز مطرح شده است که تماماً برای جنگیدن با دین و قوانین دینی از جانب کسانی که عمیقاً با وجود خدا مخالف هستند، طراحی شده است.