نویسنده: عبدالکریم سلیمانی
برخی از اعمال فریبانهای که استعمار در کشورهای اسلامی انجام داده است:
هرچند در میان استعمارگران اختلافاتی به خاطر مصالحشان به وجود میآید که گاهی منجر به قتل و کشتار زیادی هم میشود، لیکن آنان در مقابل امت اسلامی پروژه مکارانه واحدی دارند و همه آنها بر اساس فعالیتهایی که در کشورهای مستعمره انجام دادهاند، عمدتاً شبیه همدیگرند؛ زیرا علماء فرمودهاند: «الکفر کلّه ملة واحدة» (کفر همهاش یک ملت است).
بر اساس تحقیق، پژوهش، واکاوی و تفحص میتوان اعمال ذیل را از جمله فعالیتهای مکارانه آنان برشمرد:
۱. استفاده از همه وسایل برای نصرانی ساختن فرزندان مسلمانان؛ اما در صورت عدم پذیرش نصرانیت، آنان را از اسلام خارج نموده و به کفر و الحاد داخل مینمایند.
۲. تلاش برای ایجاد مفهوم جدایی دین از سیاست و در نتیجه، اقدام به لغو احکام اسلامی.
۳. بازگشایی مدارس، آکادمیها و پوهنتونهایی که از طریق آنها به عَلمانیّت (سکولاریسم) دعوت دهند.
۴. طرح و برنامهریزی برای تعلیم علمانیت در مؤسسههای تعلیمی.
۵. مسدود کردن روش سنتی آموزش علوم اسلامی و به کارگیری ابزار جدیدی که به مرور زمان به لغو شدن علوم اسلامی بینجامد.
۶. وادار کردن نظامهای دول اسلامی به قبول قوانین مدنی وضعی غرب در عوض احکام شریعت اسلام.
۷. تلاش برای ملغی کردن محاکم شرعی به وسیله ابزارهای مکارانه آشکار یا پنهان، به گونهای که مردم مختار باشند هر قانونی را حتی اگر مخالف شرع باشد انتخاب کنند.
۸. ترویج فساد اخلاقی در میان امت اسلامی، قطع کردن علائق و روابط اجتماعی به وسیله ابزارهای مختلف مانند: رشوهخواری، دروغگویی، خیانت، بیپروایی در قبال وظیفه، عادت به سستی و تنبلی، بیاحترامی به پدر، مادر، همسایه، بزرگان، اساتید و دیگر مفاسد اخلاقی فردی و اجتماعی.
۹. گسترش زندگی بیبندوبار غربی در میان دول اسلامی که تحت سیطره مستقیم آنان هستند یا از طریق همسایگی تحت تأثیر قرار گرفتهاند.
۱۰. ترویج زبان بیگانه و جایگزین کردن آن به جای زبان ملی، به ویژه با زبان عربی ستیزه کرده و علیه آن به جنگ برخاستهاند؛ زیرا زبان قرآن منبع تشریع و قانونگذاری اسلامی است.
۱۱. بهرهگیری از منابع دول اسلامی، تسلط یافتن بر ثروتهای آن – خواه ثروت علمی، هنری یا تولیدی باشد – و انتقال آن به کشورهای خود.
۱۲. تلاش برای وطنگیری کشورهای اسلامی همسایه، چنانکه در الجزائر این مکر خود را به کار گرفتند.
۱۳. قرار دادن قدرت به دست نصرانیها.
۱۴. اختصاص دادن منابع اقتصادی کشورهای مستعمره به خود.
۱۵. در بین مسلمانان بر اساس قومیت، نژادپرستی، فرقهگرایی و حزبگرایی فتنهانگیزی میکنند تا این اختلافها سبب از بین رفتن قوت و قدرت مسلمانان شود و آنها به اهداف شوم خود برسند. هنگامی که این طرح و برنامه شوم آنان را مینگریم، به یاد کلام دلنواز و آرامبخش الله متعال میافتیم که میفرماید: «وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ» (أنفال: ۴۶). ترجمه: «و نزاع و کشمکش نکنید که سست و ناتوان میشوید و عزت و قدرت شما از بین میرود.» (ریح: باد – در اینجا مراد قوت، قدرت، شکوه، هیبت، غلبه و پیروزی است). به شرطی که مسلمانان اتحاد، اتفاق، انسجام و همبستگی خود را حفظ کنند، به درستی که این یک قاعده برای پیروزی آنان است.
۱۶. فعال کردن گروههای انحرافی تا علیه امت مسلمه فعالیت کنند و مسلمانان را در گودال شبهات بیندازند. دانشمندان مسلمان گفتهاند: هر کس که ادعای دین جدید نماید یا ادعای پیامبری کند، بر اساس نص صریح قرآن کریم و اجماع علماء از دین خارج میشود. این گروهها در قرون اخیر رو به افزایش هستند؛ در حقیقت اینها همه برنامههای غربیهاست که برای ایجاد شک و تفرقه در میان امت اسلامی این اعمال شنیع را مرتکب میشوند. از جمله این گروهها: بهائیت، قادیانیه، سیک…
۱۷. تقسیم کردن کشورهای اسلامی به بخشهای کوچک (تجزیه کردن) تا مسلمانان نتوانند دارای یک قوت و قدرت متحد باشند.
۱۸. قرار دادن اقتصاد و ثروت کشورهای مستعمره تحت سیطره کشور خودشان تا همیشه کشورهای مستعمره تابع کشورشان باشند، حتی اگر از کشور مستعمره خارج هم شوند.
۱۹. سعی آنان بر این است که بر اکثر رسانهها تسلط داشته باشند تا بتوانند مردم را به سوی برنامهها و طرحهای خود سوق دهند.
۲۰. به هدف ایجاد جنگ در میان کشورهای اسلامی دسیسهسازی میکنند تا از این طریق دشمنی و عداوت را در میانشان تشدید نمایند و در نتیجه، قدرتشان را علیه خودشان به کار گیرند.
۲۱. لغو کردن مفهوم جهاد و مبارزه در راه الله متعال به وسیله ابزار و آلات مختلف و از بین بردن حرکتهای جهادی اسلامی.
۲۲. تربیت نسلی که دوستدار کشورهای استعمارگر بوده و اهدافشان را محقق سازد و در عین حال نسبت به احکام و ارزشهای اسلامی حس بدبینی و نفرت داشته باشد، و پس از آن در مناطق مستعمره فعالیت کنند.
۲۳. آخرین برنامه شوم آنان «هدف قرار دادن زن مسلمان» است. از آنجا که زنان مسلمان در تربیت نسل مجاهدپرور، علمدوست و خداپرست و همچنین در حفظ ارزشهای خانواده نقش اساسی را ایفا میکنند، آنان را مورد تهاجم قرار دادهاند تا در نهایت کانون گرم خانواده را متلاشی کنند