نویسنده: محبوبی
فصل ششم: فمینیزم
۸. گرایش های فمینیزم
ادامه:
ج. فمینیزم سوسیال: جنبش «فمینیزم سوسیال» که پس از دهه هفتاد شکل گرفت متأثر از فمینیزم رادیکال است. این گرایش در واقع به بررسی ایرادها و عیب های رویکرد لیبرالی پرداخته و تلاش کرده از آن ها دور بماند. در این دیدگاه، جنس، طبقه، نژاد، سن و ملیت، خود عوامل ستم بر زنان اند. فمینیزم سوسیال، مردسالاری را نظامی فراتاریخی می داند؛ به این معنا که مردان در طول تاریخ، بر زنان اعمال قدرت نموده اند و معتقد است که این نظام در جوامع سرمایه داری شکل خاصی می یابد. با این توضیح که مردان و نظام سرمایه داری از کار زنان در خانه رایگان بهره می برند. به همین دلیل، این گرایش، بر اجتماعی شدن زنان و مشارکت اجتماعی آنان، تأکید فراوان دارد.
د. فمینیزم مارکسیستی
طرفداران «فمینیزم مارکسیستی» با تأکید بر مادرسالار بودن جوامع اولیه، معتقدند که پیدایش مالکیت خصوصی در جوامع، سبب در بند کشیدن زنان شده است و تا زمانی که نظام «بورژوازی» وجود دارد، این اسارت وجود خواهد داشت. با تقسیم جامعه به دو عرصه عمومی (بازار) و خصوصی (خانواده) توسط نظام سرمایه داری، نخستین شرط رهایی زنان خانه دار از بند اسارت مردان، بازگشت آنان به فعالیت های عمومی است. نئومارکسیست های مکتب فرانکفورت، از نظریات فمینیست های مارکسیست سر باز زدند. به نظر آن ها در چارچوب خانواده، به دلیل وجود روابط عاطفی، شخصی و اعتماد بین افراد، از خودبیگانگی کمی کاهش می یابد (قهرمانی، 1376: 92).