نویسنده: امیری
رهکارهای جلوگیری از فرسایش هویت زبانی در جوامع اسلامی:
ادامه:
۷) حمایت از ادبیات و تولیدکنندگان فرهنگی: هرگاه ادبیات در جامعه ضعیف شود، زبان نیز به تدریج سطحی و محدود میشود. حمایت از نویسندگان، شاعران و تولیدکنندگان فرهنگی نقش مهمی در حفظ زبان دارد. نویسنده و شاعر با خلق کلمات، تصویرها و روایتهای تازه زبان را زنده و پویا نگهمیدارند. اگر تولید فرهنگی ضعیف شود، زبان به تدریج مصرفی و رسانهای محدود خواهد شد. به همین دلیل جامعه باید از نشر کتاب، جشنوارههای ادبی، کتابخانهها و تولید آثار فرهنگی حمایت کند.
۸) استفاده از فناوری برای حفظ زبان: فناوری فقط تهدید نیست؛ میتواند ابزار حفظ زبان نیز باشد. بسیاری از زبانها توانسته اند با استفاده از فناوری حضور خودرا در فضای دیجیتال تقویت کنند. اگر زبانهای بومی در اینترنت و شبکههای اجتماعی حضور فعال نداشته باشند، به تدریج از فضای مدرن کنار گذاشته میشوند. برای جلوگیری از این وضعیت باید:
اپلیکیشن های آموزشی به زبان بومی ساخته شود.
محتوای فرهنگی و ادبی در شبکههای اجتماعی تولید گردد.
کتابهای دیجیتال و صوتی گسترش یابد.
و فناوریهای جدید به زبان محلی سازگار شوند. هرچه حضور زبان در فضای دیجیتال بیشتر باشد، احتمال بقای آن نیز بیشتر خواهد بود. در عصر رسانه، زبانی زنده و پایدار میماند که بتواند خودرا با فناوری هماهنگ کند.