ترتیبکننده: کرار
ارتباط شبه جزیره با نبوتها و ادیان آسمانی
از آیه مورد بحث چنین استنباط می شود که حضرت هود علیه السلام اولین یا آخرین پیامبر این منطقه نبوده است بلکه قبل، و بعد از وی پیامبران دیگری وجود داشته اند، چنان که می فرماید: «قد خلت النذر من بین یدیه و من خلفه» قبل از وی و بعد از وی پیامبرانی گذشته اند.«
محل بعثت حضرت صالح علیه السلام نیز شبهجزیره عربستان بوده است، زیرا قوم ثمود در منطقه الحجر که بین حجاز و تبوک واقع است، سکونت داشته اند.
حضرت اسماعیل علیه السلام نیز در مکه بزرگ شد و زندگی کرد و همانجا جهان را بدرود حیات گفت .اگر مدین را با توجه به گستردگی جزیرة العرب داخل آن قرار دهیم، حضرت شعیب نیز عرب بشمار میرود، چرا که مدین در اطراف سرزمینهای عرب در قسمت شام قرار دارد، مورخ بزرگ ابوالفداء می نویسد :اهل مدین عرب بودند، در شهر مدین سکونت داشتند که در نزدیکی سرزمین معان یعنی در آن قسمت از شام که با حجاز متصل است قرار دارد. مدین به دریاچه قوم لوط نیز نزدیک است و زمان اهل مدین نیز بعداز قوم لوط است .
سرزمین عرب پناهگاه بسیاری از انبیا و رسل بود، آن هنگام که هم وطنانشان عرصه را بر آنان تنگ میکردند، پناهگاهی جز این سرزمین که از سلطه پادشاهان و حکام ظالم به دور بود نمییافتند. آری مسافرت حضرت ابراهیم به مکه و حضرت موسی به مدین از همین قبیل بود، بدین جهت پیروان مذاهب مختلف هرگاه در شهرهای خود دچار مشکل شدند به شبه جزیره عربستان پناه میآوردند، به طور مثال تعداد زیادی از یهودیها که از ظلم و ستم رومیها به تنگ آمده بودند، به سوی شهر یثرب و یمن مهاجرت نمودند، مسیحیان نیز از ظلم و ستم قیصرهای روم فرار نمودند، به سرزمین نجران پناه آوردند.