نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: افغانستان در مسیر کوچک شدن
افغانستان معاصر
امیران محمدزایی
امیر دوستمحمد خان برای تحریک افکار عامه در مورد تجاوز سیکها به مناطق جنوب شرقی و تصرف پیشاور، از خلأ قدرت استفاده کرده مردم را دعوت به جهاد نمود. در افغانستان آن زمان قائدی که به جهاد امر نماید وجود نداشت؛ لذا امیر دوستمحمد خان برای مشروعیت بخشیدن به قدرت و تأسیس سلطنت در کابل، خود را (1835 میلادی مطابق با 1251 قمری) بهعنوان امیرالمؤمنین خوانده و تاج سلطنت پوشید. بعد از بهقدرترسیدن امیر دوستمحمد خان، انتظار میرفت که دیگر جنگهای خانوادگی (سدوزایی و محمد زایی) و اختلافات ذات البینی نخبگان سیاسی و قدرتطلب که یگانه عامل تجزیه وطن در آن زمان بود از میان برداشته شده باشد. قبل از سلطنت امیر، اختلافات بر سر تصرف قدرت میان مدعیان سلطنت بود که کشور را به سمت تجزیه سوق میداد و به دشمنان جرئت تجاوز به خاک کشور را میداد؛ اما این بار نیروی قویتری خارجی (استعمار انگلیس) نیز به آن افزوده شده بود. انگلیسها که بعد از تصرف اکثر شبهقاره هند، ملت افغانستان را نیز مانند مردم هند تصور کرده بودند و خواستند این مملکت قهرمانپرور، سرزمین میرویس خان و احمدشاه ابدالی را تصرف نمایند.
ادامه دارد….
طرح ناکام تجزیه افغانستان
