نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: علل جنگهای داخلی (مداخله بیگانگان)
کودتای حزب دموکراتیک خلق
رابطه داوود خان با اتحاد جماهیر شوروی در سالهای اخیر با سوءظنهای بسیاری همراه بود. نزدیکی داوود خان به ایران و سفرهای او به کشورهای عربی از یک سو و کنارگذاشتن داعیه پشتونستان از جانب دیگر، نشانههای واضح قطع امید داوود خان از مسکو و چرخش او بهسوی غرب بود. به دنبال این ماجراها، طرح کودتا از طریق حزب دموکراتیک خلق از جانب شوروی روی دست گرفته شد. داوود با درک این نگرانی، در پنجم ثور ۱۳۵۷ رهبران این حزب را به زندان انداخت. حفظ الله امین، مسئول بخش نظامی حزب قبل از دستگیری به سید محمد گلابزوی پیام میفرستد که «انقلاب» را شروع کنند. گلابزوی پیام را به اعضای حزب دموکراتیک در قطعات هوایی و زمینی میرساند. کودتا صبح روز بعد آغاز میشود. محمد اسلم وطنجار از نیروهای زرهی و عبدالقادر از نیروهای هوایی رهبری کودتا را برعهده میگیرند. کودتا شوم موفق میشود و رهبری شاخه خلق حزب، قدرت را به دست میگیرد. با پیروزی کودتا، افغانستان به میدان جنگ سرد مبدل شده و با تجاوز شوروی به افغانستان این بار آنان به دام ملت غیور افغان میافتند.
بعد از تجاوز کگب (سرویس اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی) سعی کرد از طریق عملیات روانی بر افکار عمومی مردم افغانستان و جامعه بینالمللی تأثیر بگذارد. این عملیات روانی، شامل پخش پروپاگاندا برای تضعیف روحیه مجاهدین و جلب حمایت مردمی برای دولت کمونیستی و نیز برجستهسازی تلفات غیرنظامیان ناشی از عملیات مجاهدین بود تا بدینوسیله به توجیه تجاوز و وحشیگریهای خود بپردازد. ک گ ب گمان میکرد با جذب رهبر شورای نظار، میتواند بین صفوف مجاهدین فاصله جبرانناپذیری بیندازد؛ اما چنین نشده و ملت قهرمان به جهاد تا خروج کامل شوروی ادامه دادند.